Буии зулф ӯ ҳавосамро парешон кард ва рафт

بوی زلف او حواسم را پریشان کرد و رفت

Барги айши панҷ рӯзамро ба домон кард ва рафт

برگ عیش پنج روزم را به دامان کرد و رفت

Оҳи дӯди талхкомони кори худро ме кунад

آه دود تلخکامان کار خود را می کند

Зулфи пиндорадро хотир парешон кард ва рафт

زلف پندارد مرا خاطر پریشان کرد و رفت

Заррае аз офтоби ишқ дар офоқ нест

ذره ای از آفتاب عشق در آفاق نیست

Ин шарарро кӯҳкан дар санг пинҳон кард ва рафт

این شرر را کوهکن در سنگ پنهان کرد و رفت

Вақти он кони малоҳати хуш ки аз як нӯшханд

وقت آن کان ملاحت خوش که از یک نوشخند

Доғҳои синаи моро намакдон кард ва рафт

داغهای سینه ما را نمکدان کرد و رفت

Ҳар ки зини дарёии пари ошӯб сар зад чун ҳубоб

هر که زین دریای پر آشوب سر زد چون حباب

Тоҷу тахти хешро таслим тӯфон кард ва рафт

تاج و تخت خویش را تسلیم طوفان کرد و رفت

Поси лашкари доштан аз хусравон зебанда аст

پاس لشکر داشتن از خسروان زیبنده است

Ин насиҳати мӯр дар кор сулаймон кард ва рафт

این نصیحت مور در کار سلیمان کرد و رفت

Ҳар ки берун омад аз дороломони нестӣ

هر که بیرون آمد از دارالامان نیستی

Чун шарар дар авҷ ҳастӣ як ду ҷавлон кард ва рафт

چون شرر در اوج هستی یک دو جولان کرد و رفت

Рӯзгори хуши анонеи хуш ки чун сайли баҳор

روزگار خوش عنانی خوش که چون سیل بهار

Каъбагар санг раҳаш гардид , вайрон кард ва рафт

کعبه گر سنگ رهش گردید، ویران کرد و رفت

Ҳар ки соиб аз ҳарим нестӣ омад бурун

هر که صائب از حریم نیستی آمد برون

Бар сари хишти аносири як ду ҷавлон кард ва рафт

بر سر خشت عناصر یک دو جولان کرد و رفت