Дӯши он номеҳрбони аҳвол мо пурсед ва рафт

دوش آن نامهربان احوال ما پرسید و رفت

Сад сухан сар кард , аммо як сухан нишнид ва рафт

صد سخن سر کرد، اما یک سخن نشنید و رفت

Ҳар ки омад дар ғами ободи ҷаҳон , чун гирдбод

هر که آمد در غم آباد جهان، چون گردباد

Рӯзгорӣ хок хӯрд , охир ба худ печид ва рафт

روزگاری خاک خورد، آخر به خود پیچید و رفت

Вақти он каси хуш ки чун барқ аз гиребони вуҷӯд

وقت آن کس خوش که چون برق از گریبان وجود

Сар бурун оварад ва бар вазъ ҷаҳон хандид ва рафт

سر برون آورد و بر وضع جهان خندید و رفت

эй кам аз зан ! фикри мураккаб дар тариқ каъба чист

ای کم از زن! فکر مرکب در طریق کعبه چیست

Ин биёбонро ба паҳлу робиъа ғалатед ва рафт

این بیابان را به پهلو رابعه غلطید و رفت

Гиря меояд ба Мансурам ки дар дори фано

گریه می آید به منصورم که در دار فنا

Гуфт чандини ҳарфи ҳақ , як ҳарф ҳақ нишнид ва рафт

گفت چندین حرف حق، یک حرف حق نشنید و رفت

( сайри миъроҷи фаноро қӯтӣ дар кор нест

(سیر معراج فنا را قوتی در کار نیست

Чун шарар май бояд андаки ҳимматии варзед ва рафт )

چون شرر می باید اندک همتی ورزید و رفت)

Соиб омад дар ҳаримат бо дили умедвор

صائب آمد در حریمت با دل امیدوار

Шуд ба сад дил аз умеди хештани навмед ва рафт

شد به صد دل از امید خویشتن نومید و رفت