Зҳрхнд эй дил ки даври гиря мастона рафт

زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفت

Рӯзгори дору гири шиша ва паймона рафт

روزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت

намешавад кони Бадахшон аз шароби лаъли ранг

می شود کان بدخشان از شراب لعل رنگ

Чун сабу бо дасти холӣ ҳар ки дар майхона рафт

چون سبو با دست خالی هر که در میخانه رفت

Дона мегӯйанд баъд аз коҳ мемонад баҷо

دانه می گویند بعد از کاه می ماند بجا

Хирмани умеди моро коҳ монад ва дона рафт

خرمن امید ما را کاه ماند و دانه رفت

Рози ишқ аз дил ба зӯри гиря бар саҳро фитод

راز عشق از دل به زور گریه بر صحرا فتاد

Турфаи ганҷи гавҳарӣ аз кӣса вайрона рафт

طرفه گنج گوهری از کیسه ویرانه رفت

Бори қатли худ ба дӯш дигарон натавон ниҳод

بار قتل خود به دوش دیگران نتوان نهاد

Дар миёни ъшқбозони кӯҳкан мардона рафт

در میان عشقبازان کوهکن مردانه رفت

Бут прессатон чун насузонанд бо сандали маро ?

بت پرستان چون نسوزانند با صندل مرا؟

Он ки гоҳе дардисар медод , азин бтхонаҳ рафт

آن که گاهی دردسر می داد، ازین بتخانه رفت

намекунад ҷо дар замири ошноёни сухан

می کند جا در ضمیر آشنایان سخن

Ҳар ки чун соиб ба фикри маънӣ бегона рафт

هر که چون صائب به فکر معنی بیگانه رفت