Вақти хати дили коми худ зон лаъли рӯҳ афзо гирифт

وقت خط دل کام خود زان لعل روح افزا گرفت

Дар баҳорон метавон дод дил аз саҳбо гирифт

در بهاران می توان داد دل از صهبا گرفت

Дасти бедоди фалакро зуд кӯтаҳ ме кунад

دست بیداد فلک را زود کوته می کند

Фитнае каз қомати раъноӣ ӯ боло гирифт

فتنه ای کز قامت رعنای او بالا گرفت

Дар кадомин соъат сангин надонам кӯҳи ғам

در کدامین ساعت سنگین ندانم کوه غم

Дар замини синаи мо хоксорон ҷо гирифт

در زمین سینه ما خاکساران جا گرفت

Нест дар сўодгронҷони ишқи хуши савдои мо

نیست در سوادگرانجان عشق خوش سودای ما

наме тавон аз мо ду оламро ба як ?има гирифт

می توان از ما دو عالم را به یک ایما گرفت

Домани реги равонро хор натавонад гирифт

دامن ریگ روان را خار نتواند گرفت

Даст холӣ монад ҳар каси доман дунё гирифт

دست خالی ماند هر کس دامن دنیا گرفت

Хӯшаи гавҳар иваз дод ва ҳамон шарманда аст

خوشه گوهر عوض داد و همان شرمنده است

Қатра чанде ки абри мо азин дарё гирифт

قطره چندی که ابر ما ازین دریا گرفت

Шӯри болодасти мо бар тоқи нисён май наад

شور بالادست ما بر طاق نسیان می نهد

Ҳар шаробиро ки бояд пунба аз мино гирифт

هر شرابی را که باید پنبه از مینا گرفت

Гарчи чун соҳили силаҳи ман сипар афкандан аст

گرچه چون ساحل سلاح من سپر افکندن است

наме тавонам теғи мавҷ аз панҷа дарё гирифт

می توانم تیغ موج از پنجه دریا گرفت

Хонаи дилгирро дармон ба саҳро ме кунанд

خانه دلگیر را درمان به صحرا می کنند

Чист ёрб чораи он дил ки аз саҳро гирифт ?

چیست یارب چاره آن دل که از صحرا گرفت؟

Ҳиммат пастаст домангири мо бе ҳосилон

همت پست است دامنگیر ما بی حاصلان

Варна кӯҳи қофро дар зери пар анқо гирифт

ورنه کوه قاف را در زیر پر عنقا گرفت

Буд соиби теғи кӯҳи бесутун беобу тоб

بود صائب تیغ کوه بیستون بی آب و تاب

Ин шарор аз тешаи ман дар дил хоро гирифт

این شرار از تیشه من در دل خارا گرفت