Сабзаи хати сафҳаи рухсори ҷононро гирифт
سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفت
Тӯтии хуши ҳарф аз ойӣнаи майдонро гирифт
طوطی خوش حرف از آیینه میدان را گرفت
Бӯсаро бар оризаши ҷо аз ҳуҷум хат намонад
بوسه را بر عارضش جا از هجوم خط نماند
Сабзаи бегонаи охири ин гулистонро гирифт
سبزه بیگانه آخر این گلستان را گرفت
Хат мишкӣн нест гирди он ақиқи обдор
خط مشکین نیست گرد آن عقیق آبدار
Оҳу дӯди ташнаи мо оби ҳайвонро гирифт
آه و دود تشنه ما آب حیوان را گرفت
Нест пурвои маломати ҳасани въшқи пок ро
نیست پروای ملامت حسن وعشق پاک را
Ҳола дар оғӯши расвои моҳи тобонро гирифт
هاله در آغوش رسوا ماه تابان را گرفت
Сода кард аз бахяи анҷуми бисоти чарх ро
ساده کرد از بخیه انجم بساط چرخ را
Субҳ аз теғ ки ин захми намоёнро гирифт ?
صبح از تیغ که این زخم نمایان را گرفت؟
Боди чавгони умедаши холӣ аз гӯии мурод
باد چوگان امیدش خالی از گوی مراد
Ҳар ки аз дасти ман он себи занхдонро гирифт
هر که از دست من آن سیب زنخدان را گرفت
Ончунон каз ҷӯши сунбул , чашма нопидо шавад
آنچنان کز جوش سنبل، چشمه ناپیدا شود
Пардаи хоби парешони чашми гирёнро гирифт
پرده خواب پریشان چشم گریان را گرفت
Рост бӯдааст ин ки резади дард бар узви заъиф
راست بوده است این که ریزد درد بر عضو ضعیف
Хӯни ноҳақи куштагони баҳр , марҷонро гирифт
خون ناحق کشتگان بحر، مرجان را گرفت
Рӯй дасти пурсиш гардун махӯр , каз лутф нест
روی دست پرسش گردون مخور، کز لطف نیست
Барқи отшдст агар набзи Нитсаатонро гирифт
برق آتشدست اگر نبض نیستان را گرفت
намешавад гирдоби ҳайрати ҳалқаи чашми ғизол
می شود گرداب حیرت حلقه چشم غزال
Гар чунин хоҳад сиришки мо биёбонро гирифт
گر چنین خواهد سرشک ما بیابان را گرفت
Ихтиёрӣ нест лутфи ишқ бо саргаштагон
اختیاری نیست لطف عشق با سرگشتگان
Гӯии ғалатони ихтиёр аз дасти чавгонро гирифт
گوی غلطان اختیار از دست چوگان را گرفت
Бе нёзиҳои ҳақи рӯзӣ ки домани брФшонд
بی نیازیهای حق روزی که دامن برفشاند
Гирди ҳоҷати домани саҳрои имконро гирифт
گرد حاجت دامن صحرای امکان را گرفت
Дар чунин вақте ки май бояд гузидани дасту лаб
در چنین وقتی که می باید گزیدن دست و لب
Соиб аз мо чарх беинсоф , дандонро гирифт
صائب از ما چرخ بی انصاف، دندان را گرفت