Ҳайфи худ бо оҳи гарм аз осмон бояд гирифт

حیف خود با آه گرم از آسمان باید گرفت

Оташӣ то ҳаст зӯри ин камон бояд гирифт

آتشی تا هست زور این کمان باید گرفت

Аз сухан бисёр гуфтан , мешавад кӯтаҳи ҳаёт

از سخن بسیار گفتن، می شود کوته حیات

Тавсани умри сбкрўро Аннан бояд гирифт

توسن عمر سبکرو را عنان باید گرفت

Обҳои тира равшан мешавад зи астодгӣ

آبهای تیره روشن می شود ز استادگی

Гӯшае то мумкинаст аз мардумон бояд гирифт

گوشه ای تا ممکن است از مردمان باید گرفت

Тифли бдхўро намесозад тршрўиӣ хамӯш

طفل بدخو را نمی سازد ترشرویی خموش

Талхи гӯйонро ба ширинии даҳон бояд гирифт

تلخ گویان را به شیرینی دهان باید گرفت

Гарчи домони васоили парда бегонагӣ аст

گرچه دامان وسایل پرده بیگانگی است

Домани шаб ба зорӣу фиғон бояд гирифт

دامن شب به زاری و فغان باید گرفت

Марги талх аз зиндагии хуштар буд дар кишварӣ

مرگ تلخ از زندگی خوشتر بود در کشوری

Каз даҳони саги ҳуморо устихон бояд гирифт

کز دهان سگ هما را استخوان باید گرفت

То ба зардии офтоб умр наниҳодааст рӯй

تا به زردی آفتاب عمر ننهاده است روی

Дод худ аз бода чун арғавон бояд гирифт

داد خود از باده چون ارغوان باید گرفت

Соғари лабрез май резади зи дасти раъшаи дор

ساغر لبریز می ریزد ز دست رعشه دار

Дар ҷавониҳо таматтуъ аз ҷаҳон бояд гирифт

در جوانی ها تمتع از جهان باید گرفت

Парда домаст хоки нарми ин бстонсро

پرده دام است خاک نرم این بستانسرا

Бар сари шохи баландии ошён бояд гирифт

بر سر شاخ بلندی آشیان باید گرفت

Зулм бошад дар тамошои харҷ кардани умр ро

ظلم باشد در تماشا خرج کردن عمر را

То назар бозаст ибрат аз ҷаҳон бояд гирифт

تا نظر بازست عبرت از جهان باید گرفت

Сайди фарбеҳ бегудоз тан намеояд ба даст

صید فربه بی گداز تن نمی آید به دست

Машқи печу тоб азон мӯии миён бояд гирифт

مشق پیچ و تاب ازان موی میان باید گرفت

Ҳифзи зарро нест тадбирӣ ба аз базли закот

حفظ زر را نیست تدبیری به از بذل زکات

Хӯни гулҳоро зи манъи боғбон бояд гирифт

خون گلها را ز منع باغبان باید گرفت

Давлати ҷовид агар соиб таманно ме кунӣ

دولت جاوید اگر صائب تمنا می کنی

Малики маъниро ба шамшери забон бояд гирифт

ملک معنی را به شمشیر زبان باید گرفت