Вақти хати ком аз лаб чун нӯш мебояд гирифт

وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفت

Дарди ин майхонаро срҷўш мебояд гирифт

درد این میخانه را سرجوش می باید گرفت

намешавад ҷони тоза аз омезиш симин барон

می شود جان تازه از آمیزش سیمین بران

Теғро чун захм дар оғӯш мебояд гирифт

تیغ را چون زخم در آغوش می باید گرفت

Срсрӣ натавон гузашт аз оби ҷони бахши ҳаёт

سرسری نتوان گذشت از آب جان بخش حیات

Теғро чун захм дар оғӯш мебояд гирифт

تیغ را چون زخم در آغوش می باید گرفت

То нагардӣ бар гунаҳ дар хонаи холии далер

تا نگردی بر گنه در خانه خالی دلیر

Сӯрати деворро бо ҳуш мебояд гирифт

صورت دیوار را با هوش می باید گرفت

Бо сабки мағзии кулоҳи фақр бар сари пина Эй аст

با سبک مغزی کلاه فقر بر سر پینه ای است

Зин сар хон тиҳии сарпӯш мебояд гирифт

زین سر خوان تهی سرپوش می باید گرفت

Дар салоҳи аҳли зоҳири макрҳо пӯшида аст

در صلاح اهل ظاهر مکرها پوشیده است

Даври худро зин чаҳ хаси пӯш мебояд гирифт

دور خود را زین چه خس پوش می باید گرفت

Соз бошад пардаи бегонагӣ дар базм май

ساز باشد پرده بیگانگی در بزم می

Мутриб аз гулбонги нўшонўш мебояд гирифт

مطرب از گلبانگ نوشانوش می باید گرفت

Маҳфили равшани замирони ҷои қил вқол нест

محفل روشن ضمیران جای قیل وقال نیست

Чун садаф дар пеши дарёи гӯш мебояд гирифт

چون صدف در پیش دریا گوش می باید گرفت

То буд эмини зи сайлоби ҳаводиси хонаи ?ут

تا بود ایمن ز سیلاب حوادث خانه ات

Хонаи худ чун камон бар дӯш мебояд гирифт

خانه خود چون کمان بر دوش می باید گرفت

Дили зи ширинӣ ба талхӣ метавон бардоштан

دل ز شیرینی به تلخی می توان برداشتن

Неши ин ваҳшати сароро нӯш мебояд гирифт

نیش این وحشت سرا را نوش می باید گرفت

Муддатии саҷҷодаи тақво ба дӯши андохтӣ

مدتی سجاده تقوی به دوش انداختی

Рӯзгории ҳам сабу бар дӯш мебояд гирифт

روزگاری هم سبو بر دوش می باید گرفت

То буд дар ҷӯши соиби синаи гарми баҳор

تا بود در جوش صائب سینه گرم بهار

Соғарии зини бодаи срҷўш мебояд гирифт

ساغری زین باده سرجوش می باید گرفت