Дар хароботи Муғони манзил намебояд гирифт

در خرابات مغان منزل نمی‌باید گرفت

Чун гирифтӣ , кини кас дар дил намебояд гирифт

چون گرفتی، کین کس در دل نمی‌باید گرفت

ё наме бояд зи озодӣ задан чун сарви лоф

یا نمی‌باید ز آزادی زدن چون سرو لاف

ё гиреҳ аз бебарӣ дар дил намебояд гирифт

یا گره از بی‌بری در دل نمی‌باید گرفت

Сади роҳ олам болост маъшӯқи муҷоз

سد راه عالم بالاست معشوق مجاز

Домани ин сарви по дар гул намебояд гирифт

دامن این سرو پا در گل نمی‌باید گرفت

То тавон сарпанҷаи дарё чу тӯфон тоб дод

تا توان سرپنجه دریا چو طوفان تاب داد

Теғи мавҷ аз қабзаи соҳил намебояд гирифт

تیغ موج از قبضه ساحل نمی‌باید گرفت

Хӯни баҳои беҳтари зи ҳифзи обрӯӣ ишқ нест

خون‌بها بهتر ز حفظ آبروی عشق نیست

Дар қиёмати домани қотил намебояд гирифт

در قیامت دامن قاتل نمی‌باید گرفت

Бо вуҷӯди ҳасани маънӣ , хоҳиш сӯрат хатост

با وجود حسن معنی، خواهش صورت خطاست

Пеши Лайлии домани маҳмил намебояд гирифт

پیش لیلی دامن محمل نمی‌باید گرفت

Соф чун ойӣна май бояд шудан бо хубу зишт

صاف چون آیینه می‌باید شدن با خوب و زشت

Ҳеҷ чиз аз ҳеҷ кас дар дил намебояд гирифт

هیچ چیز از هیچ کس در دل نمی‌باید گرفت

Толиби ҳақро чу тирӣ каз камони беруни ҷаҳд

طالب حق را چو تیری کز کمان بیرون جهد

Ҳеҷ ҷои ором то манзил намебояд гирифт

هیچ جا آرام تا منزل نمی‌باید گرفت

Чашми бад бисёр дорад дар камӣни осӯдагӣ

چشم بد بسیار دارد در کمین آسودگی

Чун сапанди ором дар маҳфил намебояд гирифт

چون سپند آرام در محفل نمی‌باید گرفت

Оҳ афсӯсаст соиби ҳосили мавҷи сароб

آه افسوس است صائب حاصل موج سراب

Домани дунёӣ беҳосил намебояд гирифт

دامن دنیای بی‌حاصل نمی‌باید گرفت