Вақти риндии хуш ки ком аз мавсим гул барграфт

وقت رندی خوش که کام از موسم گل برگرفت

Домани саҷҷодаро дод аз каф ва соғар гирифт

دامن سجاده را داد از کف و ساغر گرفت

раҳн мекардам радоеро ки нанги дӯш буд

رهن می کردم ردایی را که ننگ دوش بود

Вақти машраби хуш ки ин боРоми з гардан барграфт

وقت مشرب خوش که این بارم ز گردن برگرفت

намешавад аз ҳамдигар равшани чароғи ҳасану ишқ

می شود از همدگر روشن چراغ حسن و عشق

Шамъи гул аз ғунчаи минқори булбул дар гирифт

شمع گل از غنچه منقار بلبل در گرفت

Бо хамӯшӣ манъи оҳи гарм аз дил чун кунам ?

با خموشی منع آه گرم از دل چون کنم؟

Чун тавон бо муми роҳи равзан миҷмар гирифт ?

چون توان با موم راه روزن مجمر گرفت؟

Домани афшон аз сари хоками гузаштан саҳл нест

دامن افشان از سر خاکم گذشتن سهل نیست

Оташи ин шиква хоҳад доман маҳшар гирифт

آتش این شکوه خواهد دامن محشر گرفت

Ташнагони ҳашар , фикри чашма дигар кунед

تشنگان حشر، فکر چشمه دیگر کنید

Каз лаби тбхолаҳи резами барқ дар кавсар гирифт

کز لب تبخاله ریزم برق در کوثر گرفت

Беш азин ковуш макун бо дил ки чашми ташнаи ашк

بیش ازین کاوش مکن با دل که چشم تشنه اشک

Аз барои гиря кардани об аз гавҳар гирифт

از برای گریه کردن آب از گوهر گرفت

Шиша бо сангу қадаҳ ё мӯҳтасиб икрнг шуд

شیشه با سنگ و قدح یا محتسب یکرنگ شد

Кӣ надонам суҳбати мо ва ту хоҳад дар гирифт

کی ندانم صحبت ما و تو خواهد در گرفت

Саҳл бошад гул ба ҷайби дӯстдорони рехтан

سهل باشد گل به جیب دوستداران ریختن

Аз раҳи душман ба мижгони хор бояд бар гар

از ره دشمن به مژگان خار باید بر گر

Гар намехоҳад ки дар пои ту резади ранги ишқ

گر نمی خواهد که در پای تو ریزد رنگ عشق

Сарв аз қамарӣ ба каф чун мушт хокистар гирифт ?

سرو از قمری به کف چون مشت خاکستر گرفت؟

Соиб аз мижгон ӯ даъвои хӯн дил макун

صائب از مژگان او دعوای خون دل مکن

Аз шаҳидони хунбҳоии раг ки аз нашутур гирифт ?

از شهیدان خونبهای رگ که از نشتر گرفت؟

Калаки соиби ҷавҳари худгар чунин хоҳад намӯд

کلک صائب جوهر خود گر چنین خواهد نمود

Дар дил ёқӯт хоҳад барқи ғайрат дар гирифт

در دل یاقوت خواهد برق غیرت در گرفت