То ғубори хат ба гирди оризаш манзил гирифт

تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفت

Осмони ойӣнаи хуршедро дар гул гирифт

آسمان آیینه خورشید را در گل گرفت

Ин қадари тадбир дар тасхири мо дар кор нест

این قدر تدبیر در تسخیر ما در کار نیست

Мурғи нўпрўози моро ме тавон ғофил гирифт

مرغ نوپرواز ما را می توان غافل گرفت

Пари буруни орад ба андаки рӯзгорӣ чун хаданг

پر برون آرد به اندک روزگاری چون خدنگ

Ҳар киро дарди талаби пайкони сифат дар дил гирифт

هر که را درد طلب پیکان صفت در دل گرفت

Даст густохӣ надорад хори саҳрои адаб

دست گستاخی ندارد خار صحرای ادب

Варна маҷнӯн метавонад доман маҳмил гирифт

ورنه مجنون می تواند دامن محمل گرفت

Сбҳаҳ аз реги равони созам ки дасти тоқатам

سبحه از ریگ روان سازم که دست طاقتم

Суда шуд аз баси шумори уқда мушкил гирифт

سوده شد از بس شمار عقده مشکل گرفت

Даст бардорад агар аз чашми бандии шарми ишқ

دست بردارد اگر از چشم بندی شرم عشق

наме тавон аз як нигаҳи теғ аз каф қотил гирифт

می توان از یک نگه تیغ از کف قاتل گرفت

Бетакаллуф метавонад лофи худдорӣ задан

بی تکلف می تواند لاف خودداری زدن

Ҳар ки дар вақти хиром ӯ Аннан дил гирифт

هر که در وقت خرام او عنان دل گرفت

Чун шарари рақси тараб дар ҷонфишонӣ ме кунам

چون شرر رقص طرب در جانفشانی می کنم

Бас ки чун соиби зи авзоъи ҷаҳонам дил гирифт

بس که چون صائب ز اوضاع جهانم دل گرفت