Хати кофари лаъли сероби туро кам кам гирифт

خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفت

Дев аз дасти сулаймони оқибат хотам гирифт

دیو از دست سلیمان عاقبت خاتم گرفت

Шӯхи чашмӣ май барад аз пеши кори хеш ро

شوخ چشمی می برد از پیش کار خویش را

Домани гулро зи дасти булбулон шабнам гирифт

دامن گل را ز دست بلبلان شبنم گرفت

Маркази паргори давлати дил ба даст овардан аст

مرکز پرگار دولت دل به دست آوردن است

наме тавон малики ду оламро ба ин хотам гирифт

می توان ملک دو عالم را به این خاتم گرفت

Риштаи нӯронии хуршед дар сӯзан кашид

رشته نورانی خورشید در سوزن کشید

Сӯзани исо чу тарки ришта Марям гирифт

سوزن عیسی چو ترک رشته مریم گرفت

Машриқи асрор олам шуд сари пари шӯри мо

مشرق اسرار عالم شد سر پر شور ما

Ин сафолини косаи охири ҷои ҷом ҷам гирифт

این سفالین کاسه آخر جای جام جم گرفت

Аз танур омад буруни тӯфон ва оламгир шуд

از تنور آمد برون طوفان و عالمگیر شد

Хоксорон наме бояд ба даст кам гирифт

خاکساران نمی باید به دست کم گرفت

Ишқ аз хокистари мо рехти ранги осмон

عشق از خاکستر ما ریخت رنگ آسمان

Ин шарори шӯх , аввал дар дил одам гирифт

این شرار شوخ، اول در دل آدم گرفت

Тозаи рӯи бархӯрд бо қисмат дил хурсанд мо

تازه رو برخورد با قسمت دل خرسند ما

Сабзаи мо файзи баҳр аз қатра шабнам гирифт

سبزه ما فیض بحر از قطره شبنم گرفت

Беш азин бе пардаи ҳарфи ишқро соиб магӯӣ

بیش ازین بی پرده حرف عشق را صائب مگوی

Каз суханҳои ту оташ дар дил олам гирифт

کز سخنهای تو آتش در دل عالم گرفت