Аз висоли моҳи Мисри охири Зулайхо ҷон гирифт

از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت

Даст худ бӯсед ҳар каси домон покон гирифт

دست خود بوسید هر کس دامان پاکان گرفت

Гар ба даст ва по напечад хори саҳрои вуҷӯд

گر به دست و پا نپیچد خار صحرای وجود

наме тавон малики ду оламро ба як ҷавлон гирифт

می‌توان ملک دو عالم را به یک جولان گرفت

Суҳбати равшани замирони кимиёӣ давлат аст

صحبت روشن ضمیران کیمیای دولت است

Хӯни мо дар чашмаи хуршеди ранг ҷон гирифт

خون ما در چشمه خورشید رنگ جان گرفت

Гар нагардад таънаи сангини дилии дандони шикан

گر نگردد طعنه سنگین دلی دندان شکن

наме тавон хӯни худ аз лабҳои ӯ осон гирифт

می توان خون خود از لبهای او آسان گرفت

Доман покон надорад тоб даст андоз шавқ

دامن پاکان ندارد تاب دست انداز شوق

Буии пероҳани зи Мисри охири раҳ канъон гирифт

بوی پیراهن ز مصر آخر ره کنعان گرفت

Луқмаи берун кардан аз дасти хасисон мушкил аст

لقمه بیرون کردن از دست خسیسان مشکل است

Моҳи нав диқ кард то аз хон гардун нон гирифт

ماه نو دق کرد تا از خوان گردون نان گرفت

То қиёмати зулфи ҷонони дастгири ман бас аст

تا قیامت زلف جانان دستگیر من بس است

Чун хасу хошок ҳар дам доманӣ натавон гирифт

چون خس و خاشاک هر دم دامنی نتوان گرفت

Қатъи пайванди таъаллуқи кор ҳар афсурда нест

قطع پیوند تعلق کار هر افسرده نیست

Хори ин водии мукаррари барқро домон гирифт

خار این وادی مکرر برق را دامان گرفت

Ҳар ки чун соиб , қадам бар курсии ҳиммати ниҳод

هر که چون صائب ، قدم بر کرسیِ همّت نهاد

наметавонад тоҷи рифъат аз сар кайвон гирифт

می تواند تاج رفعت از سر کیوان گرفت