Хонаи дили равшанӣ аз дида равшан гирифт

خانه دل روشنی از دیده روشن گرفت

Зиндаи дилро кард дар гӯри он ки ин равзан гирифт

زنده دل را کرد در گور آن که این روزن گرفت

Серумаи чашм млоик мешавад хокистараш

سرمه چشم ملایک می شود خاکسترش

Ҳар киро барқи таманнои ту дар хирман гирифт

هر که را برق تمنای تو در خرمن گرفت

Барнамеи хезад ба таъзими қиёмат аз замин

برنمی خیزد به تعظیم قیامت از زمین

Хоки домангири азлат ҳар киро доман гирифт

خاک دامنگیر عزلت هر که را دامن گرفت

намекунад аз хӯни худ ширин , даҳони теша аш

می کند از خون خود شیرین، دهان تیشه اش

Ҳар ки чун Фарҳоди кори ишқ бар гардан гирифт

هر که چون فرهاد کار عشق بر گردن گرفت

Аз дили сахт ту натавонист Лутфии вокшид

از دل سخت تو نتوانست لطفی واکشید

Оҳи гарми ман ки аз реги равон равған гирифт

آه گرم من که از ریگ روان روغن گرفت

Аз либоси орият ҳар кас ба осонии гузашт

از لباس عاریت هر کس به آسانی گذشت

Дар гиребони масеҳои ҷой чун сӯзан гирифт

در گریبان مسیحا جای چون سوزن گرفت

Гавҳари шҳўорм аммо зери по афтода ам

گوهر شهوارم اما زیر پا افتاده ام

Бӯса зад бар дасти худ ҳар кас ки даст ман гирифт

بوسه زد بر دست خود هر کس که دست من گرفت

Нест соиби рӯзи майдон дар шумори прдлон

نیست صائب روز میدان در شمار پردلان

Ҳар ки натавонад ба мардии теғ аз душман гирифт

هر که نتواند به مردی تیغ از دشمن گرفت