То арақ аз чеҳраи ҷонон таровидан гирифт

تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفت

Ашки гарм аз дидаи хуршед ғлтидн гирифт

اشک گرم از دیده خورشید غلطیدن گرفت

Гиря дар дунбол дорад шодӣ бе оқибат

گریه در دنبال دارد شادی بی عاقبت

Барқ то гардид хандон , абр боридан гирифт

برق تا گردید خندان، ابر باریدن گرفت

То ба домони қиёмат рӯй осоиш надид

تا به دامان قیامت روی آسایش ندید

Дар тамошогоҳ ӯ пое ки лғзидн гирифт

در تماشاگاه او پایی که لغزیدن گرفت

Бе такаллуфи гули з рӯй давлати бедори чид

بی تکلف گل ز روی دولت بیدار چید

Ҳар ки дар хоб аз даҳонаш бӯса дуздӣдан гирифт

هر که در خواب از دهانش بوسه دزدیدن گرفت

Сабзаи хобида аз об равон нагирифта аст

سبزه خوابیده از آب روان نگرفته است

Хат ӯ нашаву намое каз тарошидан гирифт

خط او نشو و نمایی کز تراشیدن گرفت

Бар нигоҳам ларза афтод аз тамошои Рахш

بر نگاهم لرزه افتاد از تماشای رخش

Дасти моро раъша дар ҳангоми гул чидан гирифт

دست ما را رعشه در هنگام گل چیدن گرفت

Ҳасанро оғӯши ошиқ пила нашав ва намост

حسن را آغوش عاشق پله نشو و نماست

Аз фишори тавқи қамарии сарв болидан гирифт

از فشار طوق قمری سرو بالیدن گرفت

Сайди матлабро камандӣ ба зи печ втоб нест

صید مطلب را کمندی به ز پیچ وتاب نیست

Риштаи ҷо дар дидаи гавҳари з печидан гирифт

رشته جا در دیده گوهر ز پیچیدن گرفت

Сайл ҳайҳотаст то дарё кунад ҷое мақом

سیل هیهات است تا دریا کند جایی مقام

Нест мумкини умрро доман ба часбӣдан гирифт

نیست ممکن عمر را دامن به چسبیدن گرفت

Аз гулистонӣ ки ман дилгири беруни омадам

از گلستانی که من دلگیر بیرون آمدم

Ғунча тасвир дод дили з хандидан гирифт

غنچه تصویر داد دل ز خندیدن گرفت

Гар дили бедор чун мардон ба даст оварда Эй

گر دل بیدار چون مردان به دست آورده ای

наме тавон домони манзилро ба хобидан гирифт

می توان دامان منزل را به خوابیدن گرفت

То напӯшӣ чашм аз дунё , нагардӣ дидаи вар

تا نپوشی چشم از دنیا، نگردی دیده ور

Пери канъони равшанӣ аз чашм пӯшидан гирифт

پیر کنعان روشنی از چشم پوشیدن گرفت

Гавҳар ғалатон намесозад ба оғӯши садаф

گوهر غلطان نمی سازد به آغوش صدف

Бар даҳан бораст дандонӣ ки ҷунбидан гирифт

بر دهن بارست دندانی که جنبیدن گرفت

Ҳар камолиро заволӣ ҳаст дар зери фалак

هر کمالی را زوالی هست در زیر فلک

Моҳи ноқиси бадар то гардид коҳидн гирифт

ماه ناقص بدر تا گردید کاهیدن گرفت

намекунад занҷири рагро пораи хӯни гарми ман

می کند زنجیر رگ را پاره خون گرم من

То ба рӯй сабзаи шамшер ғлтидн гирифт

تا به روی سبزه شمشیر غلطیدن گرفت

Рӯзии тани парварон аз рӯзаи ҷуз коҳиш нашуд

روزی تن پروران از روزه جز کاهش نشد

Осиёбии дона чун гардид , соиидн гирифт

آسیابی دانه چون گردید، ساییدن گرفت

наме тавон соиб ба резиш шуд барӯманд аз ҳаёт

می توان صائب به ریزش شد برومند از حیات

Шохи домони самар аз сим Пошидан гирифт

شاخ دامان ثمر از سیم پاشیدن گرفت