наме тавон дар зулф ӯ дидани дил бетоб ро

می‌توان در زلفِ او دیدن دلِ بی‌تاب را

Пардаи пӯшӣ чун кунад шаби гавҳари шаби тоб ро

پرده‌‌پوشی چون کند شب گوهرِ شب‌تاب را

Ғайрати тоқи диловези хами абрӯӣ ӯ

غیرتِ طاقِ دلاویزِ خمِ ابروی او

Ҳамчуи нохун май харошади синаи миҳроб ро

همچو ناخن می‌خراشد سینهٔ محراب را

Дидаи ҳасрати Аннани умр натавонад гирифт

دیدهٔ حسرت عنانِ عمر نتواند گرفت

Ҳеҷ домии монеъ аз ҷавлон нагардад об ро

هیچ دامی مانع از جولان نگردد آب را

Чун Аннан дорӣ кунам дилро , ки чашми шӯх ӯ

چون عنان‌داری کنم دل را، که چشمِ شوخِ او

Шҳпр парвоз мегардад дил бетоб ро

شهپرِ پرواز می‌گردد دل‌ِ بی‌‌تاب را

Дар либоси орият чун абри оромиши мҷу

در لباسِ عاریت چون ابر آرامش مجو

Барқи зер пӯст бошад ҷомаи санҷоб ро

برق زیرِ پوست باشد جامهٔ سنجاب را

Хокёнро баҳр раҳмат мекунад равшангарӣ

خاکیان را بحرِ رحمت می‌کند روشنگری

Муваҷҷаҳ дарёст сайқал , зулмати сайлоб ро

موجهٔ دریاست صیقل، ظلمتِ سیلاب را

Хониш
ғзл шморҳ 14 — ъндлӣб ⬇