Нам ба дил нагузошт хӯнами ханҷари қассоб ро
نم به دل نگذاشت خونم خنجرِ قصاب را
Ҷазба ман мекашад аз сулби оҳани об ро
جذبهٔ من می‌کِشد از صلبِ آهن آب را
Абри чашми ман чунингар гавҳар афшонӣ кунад
ابرِ چشمِ من چنین گر گوهر‌افشانی کند
Косаи дарюза дарё мекунад гирдоб ро
کاسهٔ دریوزه دریا میکند گرداب را
Субҳ ҳар рӯз аз шафақи сад косаи хӯн бар сар кашад
صبحِ هر روز از شفق صد کاسه خون بر سر کشد
То дар оғӯш оварад хуршеди ъолмтоб ро
تا در آغوش آورد خورشیدِ عالمتاب را
наметавонад аз давидани сайлро монеъ шудан
می‌تواند از دویدن سیل را مانع شدن
намекунад ҳар каси Аннани дории дил бетоб ро
می کند هر کس عنان‌داری دلِ بی‌تاب را
Ншأаҳи сарф аз мемамзуҷ бошад бештар
نشأه صرف از میِ ممزوج باشد بیشتر
Об дар шер аз меравшан макун маҳтоб ро
آب در شیر از میِ روشن مکن مهتاب را
Аз гронҷонӣ шавад дар ҳар қадами санги нишон
از گرانجانی شود در هر قدم سنگِ نشان
Гар наяндозад ба манзили роҳи паймои хоб ро
گر نیندازد به منزل راه‌پیما خواب را
Пеши роҳи шиква хунин нагирад хомшӣ
پیشِ راهِ شکوهٔ خونین نگیرد خامشی
Бахяи натавонади Аннан дорӣ кунад хуноб ро
بخیه نتواند عنان‌داری کند خوناب را
намедиҳад ашки надомати оҷизонро шустушӯ
می‌دهد اشکِ ندامت عاجزان را شستشو
Баҳр равшан мекунад ойӣнаи сайлоб ро
بحر روشن میکند آیینهٔ سیلاب را
Хат бар он лабҳои мегаван танг мегирад абас
خط بر آن لبهای میگون تنگ می‌گیرد عبث
Нест ҳоҷати софи гардондани шароби ноб ро
نیست حاجت صاف‌گرداندن شرابِ ناب را
Дар ҳарими васл аз ошиқи асар ҷустан хатост
در حریمِ وصل از عاشق اثر جستن خطاست
Нест мумкини худнамое дар ҳарами миҳроб ро
نیست ممکن خودنمایی در حرم محراب را
намекунад бар худ фазои хулдро зиндони танг
می کند بر خود فضای خُلد را زندانِ تنگ
Ҳар ки дар мастӣ риоят мекунад одоб ро
هر که در مستی رعایت میکند آداب را
Аз каҷӣ гирданд халқ аз сайди матлаби комёб
از کجی گردند خلق از صیدِ مطلب کامیاب
Ростии холии зи баҳри оради буруни қуллоб ро
راستی خالی ز بحر آرد برون قلّاب را
Нест кори содаи лавҳони рози пинҳони доштан
نیست کارِ ساده‌لوحان رازِ پنهان داشتن
Сафҳаи ойӣнаи бол ва пар шавад симоб ро
صفحهٔ آیینه بال و پر شود سیماب را
Чашми ибрат боз кун , гардид чун мӯяти сифед
چشمِ عبرت باز کن، گردید چون مویت سفید
Магзарон дар хоби ғифлати ин шаби маҳтоб ро
مگذران در خوابِ غفلت این شبِ مهتاب را
Киштии худро сабки гардони дарин дарё ки нест
کشتیِ خود را سبک گردان درین دریا که نیست
Беҳтар аз коми наҳангони масрафии асбоб ро
بهتر از کامِ نهنگان مصرفی‌اسباب را
Теғ ӯро дар назар доранд доими куштагон
تیغِ او را در نظر دارند دائم کُشتگان
Ташнагон дар хоб май бенанди соиби об ро
تشنگان در خواب می‌بینند صائب آب را