Дӯши маҷлис аз забон шикваам дар ме гирифт

دوش مجلس از زبان شکوه ام در می گرفت

Коши ин шамъи парешонро касе сар ме гирифт

کاش این شمع پریشان را کسی سر می گرفت

Кӯҳи тамкину сбксорӣ кунун ҳам пила анд

کوه تمکین و سبکساری کنون هم پله اند

Рафт он мавсим ки баҳри ишқ лангар ме гирифт

رفت آن موسم که بحر عشق لنگر می گرفت

Дидаи Иблис агар медошт нури маърифат

دیده ابلیس اگر می داشت نور معرفت

Хокро аз чеҳра чун хуршед дар зар ме гирифт

خاک را از چهره چون خورشید در زر می گرفت

Он ки мезад аз насиҳати об бар оташи мар

آن که می زد از نصیحت آب بر آتش مر

Коши аввали парда аз рухсор ӯ барме гирифт

کاش اول پرده از رخسار او برمی گرفت

Чашми худро дода буд аз оби ҳайвони Хизри об

چشم خود را داده بود از آب حیوان خضر آب

То ғурури ойӣна аз даст Сикандар ме гирифт

تا غرور آیینه از دست سکندر می گرفت

Бо заъифони схтгириҳои чарх имрӯз нест

با ضعیفان سختگیریهای چرخ امروز نیست

Доими ин бидодгари нахҷӣр лоғар ме гирифт

دایم این بیدادگر نخجیر لاغر می گرفت

Шарм агар берун дар май буд ва май дар андарун

شرم اگر بیرون در می بود و می در اندرون

Суҳбати мо ва ту имшаби ранг дигар ме гирифт

صحبت ما و تو امشب رنگ دیگر می گرفت

Соиб аз базмӣ ки ман афсурдаи беруни омадам

صائب از بزمی که من افسرده بیرون آمدم

Пунбаи минои з рӯй гарм медар ме гирифт

پنبه مینا ز روی گرم می در می گرفت