Ҳеҷ ҷӯянда надонист ки ҷой ту куҷост

هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاست

Охир эй хонаи барандози сарой ту куҷост ?

آخر ای خانه برانداز سرای تو کجاست؟

Равзанӣ нест ки чун зарраи нҷстими туро

روزنی نیست که چون ذره نجستیم ترا

Ҳеҷ равшан нашуд эй шамъ ки ҷой ту куҷост

هیچ روشن نشد ای شمع که جای تو کجاست

Гар вафои ту фузунаст зи андозаи мо

گر وفای تو فزون است ز اندازه ما

Охир эй дилбари бирҳм , ҷафоӣ ту куҷост ?

آخر ای دلبر بیرحم، جفای تو کجاست؟

Ҷангу бдхўиӣу бирҳмӣ ва бе парвое

جنگ و بدخویی و بیرحمی و بی پروایی

Ҳама ҳастанд ба ҷо , сулҳу сафоӣ ту куҷост ?

همه هستند به جا، صلح و صفای تو کجاست؟

эй насими саҳар , эй ғунчаи гушояндаи дил

ای نسیم سحر، ای غنچه گشاینده دل

Вақт ёрӣаст , дами уқдаи гушой ту куҷост ?

وقت یاری است، دم عقده گشای تو کجاست؟

Бӯсае аз лаби ширини ту эй танги шукр

بوسه ای از لب شیرین تو ای تنگ شکر

Мо гирифтем нахоҳем , атоӣ ту куҷост ?

ما گرفتیم نخواهیم، عطای تو کجاست؟

Соиб аз гирди хиҷолат шуда дар хоки ниҳон

صائب از گرد خجالت شده در خاک نهان

Муваҷҷаҳи раҳмати дарёии атоӣ ту куҷост

موجه رحمت دریای عطای تو کجاست