Фараҳи обод ман онҷост ки ҷонон онҷост

فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاست

Ашраф онҷост ки он сарв хиромон онҷост

اشرف آنجاست که آن سرو خرامان آنجاست

Айш мо нест чу булбул ба баҳорони мавқуф

عیش ما نیست چو بلبل به بهاران موقوف

Ҳар куҷои лола рухӣ ҳаст гулистон онҷост

هر کجا لاله رخی هست گلستان آنجاست

Гар кашад дил ба хароботи маро , маъзӯрам

گر کشد دل به خرابات مرا، معذورم

Сари фориғ , дил беғам , лаб хандон онҷост

سر فارغ، دل بی غم، لب خندان آنجاست

намекунад хандаи сӯфор , дил аз пайконаш

می کند خنده سوفار، دل از پیکانش

Айш фаршаст дар он хона ки меҳмон онҷост

عیش فرش است در آن خانه که مهمان آنجاست

Ҳар шабистон ки дар ӯ рӯй ърқнокӣ ҳаст

هر شبستان که در او روی عرقناکی هست

Ман длсўхтаҳро чашма ҳайвон онҷост

من دلسوخته را چشمه حیوان آنجاست

эй сабо дар ҳарами зулф чу муҳаррам шуда Эй

ای صبا در حرم زلف چو محرم شده ای

Ба адаб бош ки дилҳои парешон онҷост

به ادب باش که دلهای پریشان آنجاست

Нест бе шӯри ҷунуни олами гулро намакӣ

نیست بی شور جنون عالم گل را نمکی

Ман ва он шаҳр ки девона фаровон онҷост

من و آن شهر که دیوانه فراوان آنجاست

Дил чу беишқ шавад ҳеҷ кам аз зиндон нест

دل چو بی عشق شود هیچ کم از زندان نیست

Чоҳ , Мисраст агар Юсуф канъон онҷост

چاه، مصرست اگر یوسف کنعان آنجاست

Дар дили мӯри зи танагӣ ба ҳақорати мангар

در دل مور ز تنگی به حقارت منگر

Ки нҳонхонаҳи иқбол сулаймон онҷост

که نهانخانه اقبال سلیمان آنجاست

Дили танагӣ ки дар ӯ роҳ надорад дунё

دل تنگی که در او راه ندارد دنیا

Бесухан , хилвати пинҳонӣ ҷонон онҷост

بی سخن، خلوت پنهانی جانان آنجاست

эй ки машғӯл ба санҷидани мурда шуда Эй

ای که مشغول به سنجیدن مرده شده ای

Даст бурдор азин кор , ки мизон онҷост

دست بردار ازین کار، که میزان آنجاست

Аз сафоӣ дару девори гулистони соиб

از صفای در و دیوار گلستان صائب

наметавон ёфт ки он нави гул хандон онҷост

می توان یافت که آن نو گل خندان آنجاست