На хат аз чеҳраи он оина симо бархест

نه خط از چهره آن آینه سیما برخاست

Ки дарин оина , ҷавҳар ба тамошо бархест

که درین آینه، جوهر به تماشا برخاست

Шаб ки суҳбат ба ҳадиси сари зулфи ту гузашт

شب که صحبت به حدیث سر زلف تو گذشت

Ҳар ки бархест зи ҷо , силсила барпо бархест !

هر که برخاست ز جا، سلسله برپا برخاست!

Кард таслим ба ман маснади битобӣ ро

کرد تسلیم به من مسند بیتابی را

Ҳар сапандӣ ки дарин анҷуман аз ҷо бархест

هر سپندی که درین انجمن از جا برخاست

Ҳеҷ мастии зи пай рақс нахезад аз ҷой

هیچ مستی ز پی رقص نخیزد از جای

Ба нишотӣ ки дилам аз сар дунё бархест

به نشاطی که دلم از سر دنیا برخاست

Юсуфиро ки ба ёқӯб буд рӯй ниёз

یوسفی را که به یعقوب بود روی نیاز

Зин чаҳ ҳосил ки харидори зи сад ҷо бархест ?

زین چه حاصل که خریدار ز صد جا برخاست؟

Шуд фалаки дарсадади маъракасозӣ , акнӯн

شد فلک درصدد معرکه سازی، اکنون

Каз дили кӯдаки мо завқ тамошо бархест

کز دل کودک ما ذوق تماشا برخاست

Зилли хуршеди ҷҳонтоб , мухиллад бошад !

ظل خورشید جهانتاب، مخلد باشد!

Сояи Марям агар аз сар исо бархест

سایه مریم اگر از سر عیسی برخاست

Базми равшани гуҳарони ҷой гронҷонон нест

بزم روشن گهران جای گرانجانان نیست

Абр то гашти гарон , аз сар дарё бархест

ابر تا گشت گران، از سر دریا برخاست

Ёдгори ҷигари сӯхта маҷнӯн аст

یادگار جگر سوخته مجنون است

Лолае чанд ки аз доман саҳро бархест

لاله ای چند که از دامن صحرا برخاست

Бирасон зуд ба ман киштӣ майро соқӣ

برسان زود به من کشتی می را ساقی

Ки аҷаби абртарӣ бози з дарё бархест !

که عجب ابر تری باز ز دریا برخاست!

Хизри сад қофила маҷнӯн биёбоне шуд

خضر صد قافله مجنون بیابانی شد

Ҳар ғуборӣ ки азин бодия паймо бархест

هر غباری که ازین بادیه پیما برخاست

Рӯҳи саргашта маҷнӯн ғуборолудаст

روح سرگشته مجنون غبارآلودست

Гирдбодӣ ки азин доман саҳро бархест

گردبادی که ازین دامن صحرا برخاست

Пои макаш аз дар дилҳо ки дарин лағзишгоҳ

پا مکش از در دلها که درین لغزشگاه

Соиб аз хоки зи дарюза дилҳо бархест

صائب از خاک ز دریوزه دلها برخاست