Бушковади парвона чун дар анҷуман бинад маро

بشکفد پروانه چون در انجمن بیند مرا

Хезад аз булбули фиғон чун дар чаман бинад маро

خیزد از بلبل فغان چون در چمن بیند مرا

Мисраи барҷастаи оҳами чунин костодаҳ ам

مصرعِ برجستهٔ آهم چنین کاستاده‌ام

Об гардад шамъ агар дар анҷуман бинад маро

آب گردد شمع اگر در انجمن بیند مرا

Чархи оҷизи каш ки чун шамъи оташам дар ҷон зада аст

چرخِ عاجِز‌کُش که چون شمع آتشم در جان زده است

Чашм дорам бар мазор хештан бинад маро !

چشم‌ دارم بر مزارِ خویشتن بیند مرا!

Миннати шамъи таҷаллӣ май наад бар бахти ман

منتِ شمعِ تجلّی می‌نهد بر بختِ من

Карами шаби тобии фалак чун дар лаган бинад маро

کرمِ شب‌تابی فلک چون در لگن بیند مرا

Зон наме бандами лаби хоҳиш ки ин чархи хасис

زان نمی‌بندم لبِ خواهش که این چرخِ خسیس

Рӯземро май барадгар бедаҳан бинад маро

روزیم را می‌بُرد گر بی دهن بیند مرا

Серума хомӯше хоҳам ки гӯши парда дар

سرمهٔ خاموشیی خواهم که گوشِ پرده‌در

Чун лаби паймонаи безор аз сухан бинад маро

چون لبِ پیمانه بیزار از سخن بیند مرا

Ҳамчуи гург аз икдгри чашми ҳасудаш май дард

همچو گرگ از یکدگر چشمِ حسودش می‌درد

Гар зи нақши бӯрё дар перҳан бинад маро

گر ز نقشِ بوریا در پیرهن بیند مرا

Нохуни ман обрӯии тешаи Фарҳоди рехт

ناخنِ من آبروی تیشهٔ فرهاد ریخت

Оҳ агар ширин ба чашм кӯҳкан бинад маро

آه اگر شیرین به چشمِ کوهکن بیند مرا

То ақиқ аз содагӣ санҷид худро бо лабаш

تا عقیق از سادگی سنجید خود را با لبش

Ҷӯши ғайрати ташнаи хӯн Яман бинад маро

جوشِ غیرت تشنهٔ خونِ یمن بیند مرا

Гар чунин соиби ғарибонро навозиш ме кунад

گر چنین صائب غریبان را نوازش می‌کند

Чашм бигушоед чу ғурбат , дар ватан бинад маро

چشم بگشاید چو غربت، در وطن بیند مرا