Дар лаҳад гул накунад шуълаи доғӣ ки марост

در لحد گل نکند شعله داغی که مراست

Равған аз рег кунад ҷазби чароғӣ ки марост

روغن از ریگ کند جذب چراغی که مراست

Дрнгирди нафаси шуъла ба хокистари сард

درنگیرد نفس شعله به خاکستر سرد

Май хўнгрм чаҳ созад ба димоғӣ ки марост

می خونگرم چه سازد به دماغی که مراست

Накунад шабнами гули реги равонро сероб

نکند شبنم گل ریگ روان را سیراب

Чаҳ кунад май ба лаби хушки аёғӣ ки марост ?

چه کند می به لب خشک ایاغی که مراست؟

Дили ман гарм нагардад ба сухан бо ҳар кас

دل من گرم نگردد به سخن با هر کس

Надиҳади нур ба ҳар базми чароғӣ ки марост

ندهد نور به هر بزم چراغی که مراست

Нест дар зери фалаки Подшаҳонро соиб

نیست در زیر فلک پادشهان را صائب

Аз ғаму меҳнати айёми фироқӣ ки марост

از غم و محنت ایام فراغی که مراست