Он ки аз боли ҳумои афсари давлат май хост

آن که از بال هما افسر دولت می خواست

Кош аз сояи девори қаноат май хост

کاش از سایه دیوار قناعت می خواست

Дошт аз реги равони лангари ороми тамаъ

داشت از ریگ روان لنگر آرام طمع

Он ки аз ҷони сбксири иқомат май хост

آن که از جان سبکسیر اقامت می خواست

Нестгар мартабаи фақри зиёд аз давлат

نیست گر مرتبه فقر زیاد از دولت

Шоҳ аз гӯша нишинон з чаҳ ҳиммат май хост ?

شاه از گوشه نشینان ز چه همت می خواست؟

Дошт аз ҷоми нигуни бодаи гулранги тамаъ

داشت از جام نگون باده گلرنگ طمع

Он ки осӯдагӣ аз афсари давлат май хост

آن که آسودگی از افسر دولت می خواست

Ҷуръати ҳарф киро буд ба девони ҳисоб ?

جرأت حرف که را بود به دیوان حساب؟

Узри тақсири марогар на хиҷолат май хост

عذر تقصیر مرا گر نه خجالت می خواست

Ки ба ин умр кам аз ӯҳда бурун меомад ?

که به این عمر کم از عهده برون می آمد؟

Гар худои шукр ба андозаи неъмат май хост

گر خدا شکر به اندازه نعمت می خواست

Занг дар дили зи каломам натавонад шуд сабз

زنگ در دل ز کلامم نتواند شد سبز

Тӯтӣии ҳамчуи ман он оинаи талъат май хост

طوطیی همچو من آن آینه طلعت می خواست

Дошт борони тамаъ аз коғази абрии соиб

داشت باران طمع از کاغذ ابری صائب

Аз лӣимони ҷаҳони он ки саховат май хост

از لئیمان جهان آن که سخاوت می خواست