Зон дами теғ ки аз оби бақо сероб аст

زان دم تیغ که از آب بقا سیراب است

Об бурдор ки саҳрои фано беоб аст

آب بردار که صحرای فنا بی آب است

Пери канъони назар аз роҳи назар бастан ёфт

پیر کنعان نظر از راه نظر بستن یافت

Чашми пӯшидани ин тайифаи фатҳ албоб аст

چشم پوشیدن این طایفه فتح الباب است

Тавқи занҷир , гиребон сураст маро

طوق زنجیر، گریبان سمورست مرا

Мӯӣ чун теғ занад бар тани ман , санҷоб аст

موی چون تیغ زند بر تن من، سنجاب است

То расидааст ба он мӯии камар печида аст

تا رسیده است به آن موی کمر پیچیده است

Риштаи ҷони ману мӯии камар ҳамтоб аст

رشته جان من و موی کمر همتاب است

Зарра Эй нест дар офоқ ки саргардон нест

ذره ای نیست در آفاق که سرگردان نیست

Ин муҳӣтӣаст ки ҳар қатра ӯ гирдоб аст

این محیطی است که هر قطره او گرداب است

Ашк дар дида шаробӣаст ки дар ҷом ҷам аст

اشک در دیده شرابی است که در جام جم است

Доғ бар сина чароғӣаст ки дар миҳроб аст

داغ بر سینه چراغی است که در محراب است

Фориғ аз дардисари миннати таъмирами сохт

فارغ از دردسر منت تعمیرم ساخت

Сандали ҷабҳаи вайронаи ман сайлоб аст

صندل جبهه ویرانه من سیلاب است

Ҳайф ва сад ҳайф ки аз оби мурувват холӣ аст

حیف و صد حیف که از آب مروت خالی است

Ин ҳамаи косаи заррин ки бар ин дулоб аст

این همه کاسه زرین که بر این دولاب است

Хобу бедории огоҳ дилон нест ба чашм

خواب و بیداری آگاه دلان نیست به چشم

Шаби ин тайифа рӯзӣаст ки дил дар хоб аст

شب این طایفه روزی است که دل در خواب است

То гирифтааст зи лаб меҳр хамӯшӣ соиб

تا گرفته است ز لب مهر خموشی صائب

Гӯши ин нағмаи шиносон , садаф симоб аст

گوش این نغمه شناسان، صدف سیماب است