Пеши ман собиту сайёри фалак марғӯб аст

پیش من ثابت و سیار فلک مرغوب است

Хурдаи гули ҳама дар дидаи булбул хуб аст

خرده گل همه در دیده بلبل خوب است

Ҳосили гардиши афлоки дами субҳ буд

حاصل گردش افلاک دم صبح بود

Аз нафаси ончӣ шимурдааст ҳамон маҳсӯб аст

از نفس آنچه شمرده است همان محسوب است

Бас ки шуд сахтии айёми гуворо бар ман

بس که شد سختی ایام گوارا بر من

Ҳар ки бар сина занад санги маро , длкўб аст

هر که بر سینه زند سنگ مرا، دلکوب است

Нисбати шамъ ба рухсори ту аз бебасарӣ аст

نسبت شمع به رخسار تو از بی بصری است

Ҳар чаҳ дар пардаи шаб ҷилва кунад маъюб аст

هر چه در پرده شب جلوه کند معیوب است

Саҳл корӣаст гузаштани зи тамошои биҳишт

سهل کاری است گذشتن ز تماشای بهشت

Ҳар ки сабр аз рухи хуб ту кунад Айюб аст

هر که صبر از رخ خوب تو کند ایوب است

Бе кашиши кӯшиши ошиқ ба мақомӣ нарасад

بی کشش کوشش عاشق به مقامی نرسد

Фориғ аз саъй буд солик агар маҷзӯб аст

فارغ از سعی بود سالک اگر مجذوب است

Дилпазираст зи наздикӣ гул нашутур хор

دلپذیرست ز نزدیکی گل نشتر خار

Ҳар ҷафое ки з маҳбӯб расад маҳбӯб аст

هر جفایی که ز محبوب رسد محبوب است

Ҳар ки аз роҳи адаби дасти фузулии ӣнҷо

هر که از راه ادب دست فضولی اینجا

Бар дили хеш наад , дар камар матлӯб аст

بر دل خویش نهد، در کمر مطلوب است

Нўхтони гирди ғам аз синаи ман май рўбнд

نوخطان گرد غم از سینه من می روبند

Доими ин ғамкадаро боли парӣ ҷоруб аст

دایم این غمکده را بال پری جاروب است

Шуд зи пероҳан азон захми Зулайхои носур

شد ز پیراهن ازان زخم زلیخا ناسور

Ки абираши зи ғубори назар ёқӯб аст

که عبیرش ز غبار نظر یعقوب است

Гарчи дар васл буд ошиқи ҳайрони соиб

گرچه در وصل بود عاشق حیران صائب

Ҳамчунон чашм ба роҳи хабар ва мактуб аст

همچنان چشم به راه خبر و مکتوب است