То туро чун дгарон дидан зоҳир кораст

تا ترا چون دگران دیدن ظاهر کارست

Чашм бар рӯй ту чун оина бар девораст

چشم بر روی تو چون آینه بر دیوارست

Аз фузулӣаст турои дидаи бениши пари хор

از فضولی است ترا دیده بینش پر خار

Варна олами ҳамаи як дастаи гул бе хораст

ورنه عالم همه یک دسته گل بی خارست

Олам аз сангдилони қулзуми пар кҳсорӣ аст

عالم از سنگدلان قلزم پر کهساری است

Киштии Нӯҳи дарин варта дил ҳушёраст

کشتی نوح درین ورطه دل هشیارست

Нафаси оҳистаи баровар ки наме резади гул

نفس آهسته برآور که نمی ریزد گل

Дар риёзӣ ки насим саҳараш бемораст

در ریاضی که نسیم سحرش بیمارست

Чаҳ ғам аз зеру зибри гаштан мо дорад ишқ ?

چه غم از زیر و زبر گشتن ما دارد عشق؟

Нуқтаи осӯдаи з саргаштагӣ паргораст

نقطه آسوده ز سرگشتگی پرگارست

эй каз ислом ба гуфтори тасаллӣ шуда Эй

ای کز اسلام به گفتار تسلی شده ای

Камари хизмати мардум чаҳ кам аз зуннораст ?

کمر خدمت مردم چه کم از زنارست؟

Раг сангаст туро ҳар сари мӯ аз ғифлат

رگ سنگ است ترا هر سر مو از غفلت

Бо чунин бор , гузаштани з ҷаҳон душвораст

با چنین بار، گذشتن ز جهان دشوارست

Хон оростаро нест ба сарпӯши ниёз

خوان آراسته را نیست به سرپوش نیاز

Сар бе мағзи гирифтор ғам дастораст

سر بی مغز گرفتار غم دستارست

Пой берун манеҳ аз гӯшаи азлати зинҳор

پای بیرون منه از گوشه عزلت زنهار

Ки балоҳои сияҳи соя пас девораст

که بلاهای سیه سایه پس دیوارست

Бори олами ҳама бар хотир биноён аст

بار عالم همه بر خاطر بینایان است

Сӯзан аз кор фитад ришта чу ноҳамвораст

سوزن از کار فتد رشته چو ناهموارست

Дили аФгор сияҳ мешавад аз серумаи хоб

دل افگار سیه می شود از سرمه خواب

Чашми бедори чароғи сар ин бемораст

چشم بیدار چراغ سر این بیمارست

Осмонро ғамӣ аз мурдан бекорон нест

آسمان را غمی از مردن بیکاران نیست

Нахл бебор ба дӯши чаман оро бораст

نخل بی بار به دوش چمن آرا بارست

Аз ду сари кор касе баста нагардад ҳаргиз

از دو سر کار کسی بسته نگردد هرگز

Хандаи ғунчаи пайкони з лаб сӯфораст

خنده غنچه پیکان ز لب سوفارست

Тоъатӣ нест ки дар парда хомӯшӣ нест

طاعتی نیست که در پرده خاموشی نیست

Тарки гуфтори дарин базм , сар кирдораст

ترک گفتار درین بزم، سر کردارست

Ҳунар онаст ки дар парда намоён бошад

هنر آن است که در پرده نمایان باشد

Ҷавҳар аз оинаи берун чу фитад зангораст

جوهر از آینه بیرون چو فتد زنگارست

Ҳаваси ганҷи туро дар дили вайрон то ҳаст

هوس گنج ترا در دل ویران تا هست

Хори ин водии хунхор забон мораст

خار این وادی خونخوار زبان مارست

Ончии шерозаи ҷамъияти дил май доне

آنچه شیرازه جمعیت دل می دانی

Ба саропардаи ваҳдат чу рисӣ зуннораст

به سراپرده وحدت چو رسی زنارست

Ғами олами зи дилами кӯҳи ғам ӯ бардошт

غم عالم ز دلم کوه غم او برداشت

Ин чаҳ файзаст ки дар домани ин кҳсорст

این چه فیض است که در دامن این کهسارست

Сипарӣ нест ба аз меҳр хамӯшӣ соиб

سپری نیست به از مهر خموشی صائب

Ҳар киро ҷону дил аз теғи забони аФгорст

هر که را جان و دل از تیغ زبان افگارست