Лолаи рӯе ки азуи хори маро дар ҷигараст

لاله رویی که ازو خار مرا در جگرست

Баргрезони дилу боғ ва баҳор назараст

برگریزان دل و باغ و بهار نظرست

Нест оворагеи аҳли талабро анҷом

نیست آوارگی اهل طلب را انجام

То замин ҳаст баҷо , реги равон дар сафараст

تا زمین هست بجا، ریگ روان در سفرست

намекунад теғи сияҳи тоби марои ҷавҳардор

می کند تیغ سیه تاب مرا جوهردار

Хорхорӣ ки зи ишқи ту маро дар ҷигараст

خارخاری که ز عشق تو مرا در جگرست

Ҳоли равшани гуҳаронро ҳама кас ме донад

حال روشن گهران را همه کس می داند

Ҳар чаҳ дар хонаи ойӣна буд , дар назараст

هر چه در خانه آیینه بود، در نظرست

Дили пари хӯни тиҳӣ аз захм забон ме гардад

دل پر خون تهی از زخم زبان می گردد

Роҳати обила дар зери сари ништрст

راحت آبله در زیر سر نیشترست

Раҳзанӣ каз ту кунад сулҳ ба асбоби ғурур

رهزنی کز تو کند صلح به اسباب غرور

Агар аз роҳи басиратнигарӣ , роҳбараст

اگر از راه بصیرت نگری، راهبرست

Нест мумкин ки ба ҳиммати дили худ боз кунад

نیست ممکن که به همت دل خود باز کند

То дили ғунчаи ҳавохоҳ насим саҳараст

تا دل غنچه هواخواه نسیم سحرست

То ба кӣ солу маи умри зи ҳам пурсидан ?

تا به کی سال و مه عمر ز هم پرسیدن؟

Ҳосили умр ба таҳқиқи сзоўортрст

حاصل عمر به تحقیق سزاوارترست

Резишӣ мекунад аз роҳи карами абри баҳор

ریزشی می کند از راه کرم ابر بهار

Варна чун сарв , муродаст талаб бар камараст

ورنه چون سرو، مرادست طلب بر کمرست

Шикваи ризқ буд бар ман қонеъи тӯҳмат

شکوه رزق بود بر من قانع تهمت

Ҳаст агар бар дили ин мӯри ғуборӣ , шукраст

هست اگر بر دل این مور غباری، شکرست

Суханӣ каз ҷигари санги буруни оради оҳ

سخنی کز جگر سنگ برون آرد آه

Бетакаллуф , сухани соиб хунин ҷигараст

بی تکلف، سخن صائب خونین جگرست