Санг дар дидаи арбоб басират гуҳараст

سنگ در دیده ارباب بصیرت گهرست

Хок дар пилаи мизон қаноат шукраст

خاک در پله میزان قناعت شکرست

Ҳасанро нашаву намо аз назари пок буд

حسن را نشو و نما از نظر پاک بود

Обрӯии чаман аз шабнам равшан гуҳараст

آبروی چمن از شبنم روشن گهرست

Дидаи бад ба ту эй тарки хтоиии мрсод !

دیده بد به تو ای ترک ختایی مرساد!

Ки Бадахшони зи лаби лаъли ту хунин ҷигараст

که بدخشان ز لب لعل تو خونین جگرست

Киштӣ аз боди мухолиф мутазалзил гардад

کشتی از باد مخالف متزلزل گردد

Дил ба ҷо нест касеро ки парешон назараст

دل به جا نیست کسی را که پریشان نظرست

Аз фузулӣаст турои дасти тасарруфи кӯтоҳ

از فضولی است ترا دست تصرف کوتاه

Бҳлаҳи қолаб чу тиҳӣ кард мақомаш камараст

بهله قالب چو تهی کرد مقامش کمرست

Ончӣ мондааст зи таҳи ҷуръаи умрами боқӣ

آنچه مانده است ز ته جرعه عمرم باقی

Хӯрданаши хӯни дилу мондан ӯ дардисараст

خوردنش خون دل و ماندن او دردسرست

намекунад қатъ ба сар , роҳи талабро соиб

می کند قطع به سر، راه طلب را صائب

Ҳар ки чун сӯзани фӯлоди ҳдидолбсрст

هر که چون سوزن فولاد حدیدالبصرست