Ҳар ки мастаст дарин майкадаи ҳшёртрст

هر که مست است درین میکده هشیارترست

Ҳар ки аз бихбронаст хбрдортрст

هر که از بیخبران است خبردارترست

Сӯзан аз хор чаҳ хӯнҳо ки надорад дар дил

سوزن از خار چه خونها که ندارد در دل

Хӯн фузун мехӯрд он чашм ки бидортрст

خون فزون می خورد آن چشم که بیدارترست

Каҷӣ аз мо натавон барад ба оташи берун

کجی از ما نتوان برد به آتش بیرون

Аз камон , новаки мо хонаи нгҳдортрст

از کمان، ناوک ما خانه نگهدارترست

Тираи бахтии шаби умед буд ошиқ ро

تیره بختی شب امید بود عاشق را

Абр ҳар чанд сиёҳаст гҳрбортрст

ابر هر چند سیاه است گهربارترست

Аз гул рӯй ту , ғофил ки тавонад гули чид ?

از گل روی تو، غافل که تواند گل چید؟

Ки зи шабнами арақи шарми ту бидортрст

که ز شبنم عرق شرم تو بیدارترست

Бозии нармии он даст нигорин махӯред

بازی نرمی آن دست نگارین مخورید

Ки зи сари панҷаи фӯлод , дили аФшортрст

که ز سر پنجه فولاد، دل افشارترست

Бор бурдор зи дилҳо ки дарин роҳи дароз

بار بردار ز دلها که درین راه دراز

Он расад зуд ба манзил ки гронбортрст

آن رسد زود به منزل که گرانبارترست

Хат шбрнг шуд он холи сияҳро пару бол

خط شبرنگ شد آن خال سیه را پر و بال

Роҳзан дар шаби торики ҷгрдортрст

راهزن در شب تاریک جگردارترست

Макун аз аз сахтии раҳи шиква ки раҳи паймо ро

مکن از از سختی ره شکوه که ره پیما را

намекунад сар ба ҳавои роҳ чу ҳмўортрст

می کند سر به هوا راه چو هموارترست

Аҷз душман нашавад ҳуши марои пардаи хоб

عجز دشمن نشود هوش مرا پرده خواب

Беш май тарсам азон чашм ки бимортрст

بیش می ترسم ازان چشم که بیمارترست

Ъушрат рӯй замин дар гиреҳ дилтангӣ аст

عشرت روی زمین در گره دلتنگی است

Аз даҳанҳо даҳани танги шкрбортрст

از دهنها دهن تنگ شکربارترست

Нафас саркаш нашуд аз тавбаи мулоими соиб

نفس سرکش نشد از توبه ملایم صائب

Хор ҳар чанд шавад хушки дили озортрст

خار هر چند شود خشک دل آزارترست