Ба тамошои ту аз ҳар мижа роҳ дигараст

به تماشای تو از هر مژه راه دگرست

Ҳар бен мӯии камӣнгоҳ нигоҳ дигараст

هر بن موی کمینگاه نگاه دگرست

Чашми ошиқи зи тамошои ту чун сайр шавад ?

چشم عاشق ز تماشای تو چون سیر شود؟

Ҳар нигаҳи силсилаи ҷунбон нигоҳ дигараст

هر نگه سلسله جنبان نگاه دگرست

Арзи худро мадае Юсуфи мисрӣ бар бод

عرض خود را مده ای یوسف مصری بر باد

Ки назари бастаи мо чашм ба роҳ дигараст

که نظر بسته ما چشم به راه دگرست

Ба хату холи гирифтор маро натавон кард

به خط و خال گرفتار مرا نتوان کرد

Трктози дили ман кор сипоҳ дигараст

ترکتاز دل من کار سپاه دگرست

Чашм хуршед надорад нигаҳи ъолмсўз

چشم خورشید ندارد نگه عالمسوز

Чарх , хокистарӣ аз барқ нигоҳ дигараст

چرخ، خاکستری از برق نگاه دگرست

Бо қазои панҷа задан гарчи гуноҳӣаст бузург

با قضا پنجه زدن گرچه گناهی است بزرگ

Тарки тадбиру дуо низ гуноҳ дигараст

ترک تدبیر و دعا نیز گناه دگرست

Нест шоистаи даъвии дили хунин , вар на

نیست شایسته دعوی دل خونین، ور نه

Хати гувоҳ дигару хол гувоҳ дигараст

خط گواه دگر و خال گواه دگرست

Раҳнавардӣ ки гронбор алойиқ гардид

رهنوردی که گرانبار علایق گردید

Ҳар дам аз нақши қадам дар таҳ чоҳ дигараст

هر دم از نقش قدم در ته چاه دگرست

Қатъ шуд роҳ ва ҳамон даврӣ манзил барҷост

قطع شد راه و همان دوری منزل برجاست

Даврии каъбаи мақсӯди з роҳ дигараст

دوری کعبه مقصود ز راه دگرست

То зи саҳрои ватани рахт ба ғурбат накушуд

تا ز صحرای وطن رخت به غربت نکشد

Ҳар нафаси Юсуфи мо бар лаб чоҳ дигараст

هر نفس یوسف ما بر لب چاه دگرست

Чун ба иқрори гунаҳ лаб накушояд соиб ?

چون به اقرار گنه لب نگشاید صائب؟

Пеши арбоби карами узр , гуноҳ дигараст

پیش ارباب کرم عذر، گناه دگرست