Зулфро набӯд саранҷомӣ ки май бояд маро

زلف را نبود سرانجامی که می‌باید مرا

Хати магар сомон диҳад домӣ ки май бояд маро

خط مگر سامان دهد دامی که می‌باید مرا

Кам мабодои сояи ишқ аз серум , каз дарду доғ

کم مبادا سایهٔ عشق از سرم، کز درد و داغ

Май расонади пухтау хомӣ ки май бояд маро

می‌رساند پخته و خامی که می‌باید مرا

Барнаме дорад ба рағми ман назар аз хоки роҳ

برنمی‌دارد به رغم من نظر از خاکِ راه

намефишонд бар замини ҷомӣ ки май бояд маро

می‌فشاند بر زمین جامی که می‌باید مرا

Аз ғалат бахше кунад дар кори арбоби ҳавас

از غلط بخشی کند در کارِ اربابِ هوس

Он лаби хуши ҳарф , дашномӣ ки май бояд маро

آن لبِ خوش حرف، دشنامی که می‌باید مرا

Аз париданҳои чашм ва аз тапиданҳои дил

از پریدن‌های چشم و از تپیدن‌های دل

намерасад аз ёри пайғомӣ ки май бояд маро

می‌رسد از یار پیغامی که می‌باید مرا

Ҳирс чун ригрўон манзил намедонад ки чист

حرص چون ریگِروان منزل نمی‌داند که چیست

Вар на омодааст ҳар комӣ ки май бояд маро

ور‌نه آماده است هر کامی که می‌باید مرا

намедурахшад аз таҳ ҳар ҳалқаи рӯзи равшанӣ

می‌درخشد از ته هر حلقه روزِ روشنی

Дар шаб зулфаст айёмӣ ки май бояд маро

در شبِ زلف است ایامی که می‌باید مرا

Нест баъд аз ишқи пурвои сиротам , зон ки дод

نیست بعد از عشق پروای صراطم، زان که داد

Ин раҳи борӣк , андомӣ ки май бояд маро

این ره باریک، اندامی که می‌باید مرا

Ҳақ ба дасти ман буд соиб агар хӯн ме хӯрам

حق به دستِ من بود صائب اگر خون می‌خورم

Нест дар майхонаҳо ҷомӣ ки май бояд маро

نیست در میخانه‌ها جامی که می‌باید مرا

Хониш
ғзл шморҳ 147 — ъндлӣб ⬇