Сабзӣ на фалак аз чашми гуҳарбор дил аст

سبزی نه فلک از چشم گهربار دل است

Оби ин мазраъа аз дидаи бедор дил аст

آب این مزرعه از دیده بیدار دل است

Юсуфиро ки надидааст Зулайхо дар хоб

یوسفی را که ندیده است زلیخا در خواب

Яке аз ҷилваи гарони сари бозор дил аст

یکی از جلوه گران سر بازار دل است

Нафаси сард , насими ҷигар сӯхта аст

نفس سرد، نسیم جگر سوخته است

Доғи ҷонсӯз , чароғи сари бемор дил аст

داغ جانسوز، چراغ سر بیمار دل است

Оби ҳайвон ки Сикандари зи таманнояши сӯхт

آب حیوان که سکندر ز تمنایش سوخت

Шабнами сӯхтаи гулшан бехор дил аст

شبنم سوخته گلشن بی خار دل است

Аз хамӯшӣ лаби изҳор ба ҳам часбӣдан

از خموشی لب اظهار به هم چسبیدن

Ҳуҷҷати нотиқи ширинии гуфтор дил аст

حجت ناطق شیرینی گفتار دل است

Бемаломат нашавад оинаи дили равшан

بی ملامت نشود آینه دل روشن

Захми шамшери забони сайқали зангор дил аст

زخم شمشیر زبان صیقل زنگار دل است

Бе қадами гирди саропои ҷаҳони гардидан

بی قدم گرد سراپای جهان گردیدن

Кор ҳар бесар ва пое набӯд , кор дил аст

کار هر بی سر و پایی نبود، کار دل است

Баҳр дар соғар гирдоб нагунҷад ҳаргиз

بحر در ساغر گرداب نگنجد هرگز

Гӯши афлоки куҷо дар хури асрор диласт ?

گوش افلاک کجا در خور اسرار دل است؟

Нуқта аз гардиши паргор хабар ме бахшад

نقطه از گردش پرگار خبر می بخشد

Чашм ҳайрат задагон шоҳиди рафтор дил аст

چشم حیرت زدگان شاهد رفتار دل است

Партави шамъ маҳоласт ба равзан нарасад

پرتو شمع محال است به روزن نرسد

Бениши чашми ман аз дидаи бедор дил аст

بینش چشم من از دیده بیدار دل است

Ғунча то кард даҳани боз , дар оташ афтод

غنچه تا کرد دهن باز، در آتش افتاد

Нафас хуш назанад ҳар ки гирифтор дил аст

نفس خوش نزند هر که گرفتار دل است

Мо ба умеди хатари бодияи паймо шуда ем

ما به امید خطر بادیه پیما شده ایم

Оҳ агар нашканад ин шиша ки дар бор дил аст

آه اگر نشکند این شیشه که در بار دل است

Соиби ин нолаи зорӣ ки санавбар дорад

صائب این ناله زاری که صنوبر دارد

Аз насим саҳарӣ нест , ки аз бор дил аст

از نسیم سحری نیست، که از بار دل است