Ончунон булбули ман волау ҳайрон гул аст

آنچنان بلبل من واله و حیران گل است

Ки шикофи қафасами чоки гиребон гул аст

که شکاف قفسم چاک گریبان گل است

Ҳар тараф майнигарӣ неъмати алвон гул аст

هر طرف می‌نگری نعمت الوان گل است

Қоф то қофи ҷаҳони суфраи эҳсон гул аст

قاف تا قاف جهان سفره احسان گل است

намешавад моидаҳи ҳасани глўсўз аз ишқ

می‌شود مایده حسن گلوسوز از عشق

Шӯри мурғони гулистон намак хон гул аст

شور مرغان گلستان، نمک خوان گل است

Об гардад ба назари ханда чу саршор уфтад

آب گردد به نظر خنده چو سرشار افتد

Ашки шабнами асари чеҳраи хандон гул аст

اشک شبنم اثر چهره خندان گل است

Чаҳ хаёласт ки девона нагардад булбул

چه خیال است که دیوانه نگردد بلبل

То насими саҳарии силсилаи ҷунбон гул аст

تا نسیم سحری سلسله جنبان گل است

Ҳасанро тарбият ишқ кунад соҳиби дард

حسن را تربیت عشق کند صاحب درد

Шӯри булбули намаки захми намоён гул аст

شور بلبل نمک زخم نمایان گل است

Натавон кард назари банди прирўён ро

نتوان کرد نظر بند پری‌رویان را

Варна шабнам ба ду сад чашми нигаҳбон гул аст

ورنه شبنم به دو صد چشم نگهبان گل است

Чун ба хуршеди дурахшони сар шабнам нарасад ?

چون به خورشید درخشان سرِ شبنم نرسد؟

Тарбият ёфта гӯшаи домон гул аст

تربیت یافتهٔ گوشهٔ دامان گل است

Агар аз боли парӣ буд сулаймонро чатр

اگر از بال پری بود سلیمان را چتر

Шҳпри булбули мо чатри сулаймон гул аст

شهپر بلبل ما چتر سلیمان گل است

Хор гул мешавад аз партави равшани гуҳарон

خار گل می‌شود از پرتو روشن گهران

Мижа дар дидаи хўнбори хиёбон гул аст

مژه در دیده خونبار خیابان گل است

Нафас аз сина маҷрӯҳ шавад соҳиби файз

نفس از سینه مجروح شود صاحب فیض

Харҷи боди саҳар аз кӣсаи эҳсон гул аст

خرج باد سحر از کیسه احسان گل است

Нотавонони сабаби назм ҷаҳон ме бошанд

ناتوانان سبب نظم جهان می‌باشند

Хори шерозаи авроқи парешон гул аст

خار شیرازه اوراق پریشان گل است

Дили сад арра ба аз оҳ надорад асарӣ

دلِ صد ارّه به از آه ندارد اثری

Буии хуши мисраи барҷастаи девон гул аст

بوی خوش مصرع برجسته دیوان گل است

Ҳосили мо зи накӯёни ҷигари пар доғӣ аст

حاصل ما ز نکویان جگر پر داغی است

Сӯзи дили қисмати булбули зи чироғон гул аст

سوز دل قسمت بلبل ز چراغان گل است

То фитодааст ба он гӯшаи дастори раҳаш

تا فتاده است به آن گوشه دستار رهش

Гар ҳамаи боғ биҳиштаст ки зиндон гул аст

گر همه باغ بهشت است که زندان گل است

Мушти хокистарӣ аз нағмаи сароён монда аст

مشت خاکستری از نغمه سرایان مانده است

Зон чароғӣ ки ниҳон дар таҳи доман гул аст

زان چراغی که نهان در ته دامان گل است

Ду се рӯзӣ ки буд хӯни баҳорон дар ҷӯш

دو سه روزی که بود خون بهاران در جوش

Киштӣ май мада аз даст ки тӯфон гул аст

کشتی میْ مده از دست که طوفان گل است

Суҳбати ҷисму равони зуди зи ҳам май пошад

صحبت جسم و روان زود ز هم می‌پاشد

Як нафаси шабнам ғурбат зада меҳмон гул аст

یک نفس شبنم غربت‌زده مهمان گل است

Захмии хор гумонаст дили биҷгрон

زخمی خار گمان است دل بی جگران

Варна аз гиряи ман роҳи хиёбон гул аст

ورنه از گریهٔ من راه خیابان گل است

Рангу бӯи пардаи бенаии булбул шуда аст

رنگ و بو پرده بینایی بلبل شده است

Варна ҳар хори дарин боғи раги ҷон гул аст

ورنه هر خار درین باغ رگ جان گل است

Муғтанами дон агар аз ишқи туро доғӣ ҳаст

مغتنم دان اگر از عشق ترا داغی هست

Ки сбксиртр аз ахтари тобон гул аст

که سبک‌سیرتر از اختر تابان گل است

Нақди шодӣ ки чу эксири ниҳон буд , имрӯз

نقد شادی که چو اکسیر نهان بود، امروز

Ҷамъи якҷои ҳама дар пилаи мизон гул аст

جمع یکجا همه در پله میزان گل است

Баргрезони фаноро пас сар хоҳад дид

برگ‌ریزان فنا را پس سر خواهد دید

Тоза ҳар дил ки з рӯй арақи афшон гул аст

تازه هر دل که ز روی عرق افشان گل است

Нуқтаи хок ки дилтангӣ азу ме борид

نقطه خاک که دلتنگی ازو می‌بارید

Як даҳани хандаи зи рухсораи хандон гул аст

یک دهن خنده ز رخساره خندان گل است

намечакад аз нафасами хӯни шикояти соиб

می چکد از نفسم خون شکایت صائب

Мағзи ман гарчи прихонаҳи зи эҳсон гул аст

مغز من گرچه پریخانه ز احسان گل است

Чашми соиби зи тамошои ту гул ме чӣанд

چشم صائب ز تماشای تو گل می‌چیند

Дидаи шабнам агар волау ҳайрон гул аст

دیدهٔ شبنم اگر واله و حیران گل است