Пушти дасти ту ба аз оина рӯй гул аст

پشت دست تو به از آینه روی گل است

Гирди домони ту ҷони бахштар аз буи гул аст

گرد دامان تو جان بخش تر از بوی گل است

Шухии ҳасан , нигаҳро ҳавас олуд кунад

شوخی حسن، نگه را هوس آلود کند

Рахнаи боғ ҳар аз хандаи дилҷӯй гул аст

رخنه باغ هر از خنده دلجوی گل است

намерасад буии сапанд аз дили булбул ба машом

می رسد بوی سپند از دل بلبل به مشام

То дигар дидаи густох ки бар рӯй гуласт ?

تا دگر دیده گستاخ که بر روی گل است؟

Аз парешони назарии ҳалқаи беруни дуруст

از پریشان نظری حلقه بیرون درست

Шабнами мо ки чу ойӣна ба зонуӣ гул аст

شبنم ما که چو آیینه به زانوی گل است

Хуии гули мардуми бидрд мулоим донанд

خوی گل مردم بیدرد ملایم دانند

Варна булбули кафи хокистарӣ аз хуй гул аст

ورنه بلبل کف خاکستری از خوی گل است

Пеши чашмӣ ки кунад ҳамчуи ҳадафи худро ҷамъ

پیش چشمی که کند همچو هدف خود را جمع

Хори тирии зи кмонхонаҳи абрӯӣ гул аст

خار تیری ز کمانخانه ابروی گل است

Хотири ҷамъи зи ошуфтаи димоғони матлаб

خاطر جمع ز آشفته دماغان مطلب

Ки парешони сафарии лозимаи буи гул аст

که پریشان سفری لازمه بوی گل است

Бар сар ганҷ занад мор бар оташи худ ро

بر سر گنج زند مار بر آتش خود را

Бар ҳазар бош азон хор ки паҳлавӣ гул аст

بر حذر باش ازان خار که پهلوی گل است

Чун насим саҳарӣ нест қарораши соиб

چون نسیم سحری نیست قرارش صائب

Ҳар киро наъл дар оташи зи такопуӣ гул аст

هر که را نعل در آتش ز تکاپوی گل است