( ҷисм зорӣаст ки бо оҳ ба ҳам печида аст

(جسم زاری است که با آه به هم پیچیده است

Гирдбодӣ ки дарин бодия саргардонаст )

گردبادی که درین بادیه سرگردان است)

( дил Ром карда моро ба тағофули мспор

(دل رم کرده ما را به تغافل مسپار

Ки сбксиртр аз санги каф Тифлонаст )

که سبکسیرتر از سنگ کف طفلان است)

Ҳар ки бар айби касони пардаи напушади соиб

هر که بر عیب کسان پرده نپوشد صائب

Ҳаст сад ҷома агар бар баданаш , урён аст

هست صد جامه اگر بر بدنش، عریان است

Гирди мушкили мо хӯнии сад дандон аст

گرد مشکل ما خونی صد دندان است

Муҳраи ақли дарин доира саргардон аст

مهره عقل درین دایره سرگردان است

Сар бедоғ , нигини хона беёқӯт аст

سر بی داغ، نگین خانه بی یاقوت است

Дил беоҳ , суфолӣаст ки берайҳон аст

دل بی آه، سفالی است که بی ریحان است

Бедро бе самарии пос шикастан дорад

بید را بی ثمری پاس شکستن دارد

Зон сар дор баландаст ки бесомон аст

زان سر دار بلندست که بی سامان است

Ҳар касе дасти иродат ба рикобӣ зада аст

هر کسی دست ارادت به رکابی زده است

Сари сўдоздгон дар қадам чавгон аст

سر سودازدگان در قدم چوگان است

Чун нахандад сари Мансур чу гул бар сари дор ?

چون نخندد سر منصور چو گل بر سر دار؟

Айш фаршаст дар он хона ки бедарбон аст

عیش فرش است در آن خانه که بی دربان است

Гирд кулуфт нафишонд аз дили мӯрии як бор

گرد کلفت نفشاند از دل موری یک بار

Зин чаҳ ҳосил ки саропои фалак домонаст ?

زین چه حاصل که سراپای فلک دامان است؟

Ҳалқа шуд қомати маҷнӯни зи гронбории фикр

حلقه شد قامت مجنون ز گرانباری فکر

Хати девонии занҷир чаҳ мушкил хонаст !

خط دیوانی زنجیر چه مشکل خوان است!

Сабз аз обила даст шавад тухми умед

سبز از آبله دست شود تخم امید

Мояи абри баҳорони зи каф деҳқон аст

مایه ابر بهاران ز کف دهقان است

Дидаи ҳирси туро бол парида нишкаст

دیده حرص ترا بال پریده نشکست

Ин ҳамаи неъмати алвон ки бар ин на хон аст

این همه نعمت الوان که بر این نه خوان است

Бихўдии барад ба ҷўлонгаҳи мақсӯди маро

بیخودی برد به جولانگه مقصود مرا

эй хуши он хоб ки мифтоҳ дар зиндон аст

ای خوش آن خواب که مفتاح در زندان است