Гиряи абри баҳор аз дили пари дард ман аст

گریه ابر بهار از دل پر درد من است

Чеҳраи зарди хазон аз нафаси сард ман аст

چهره زرد خزان از نفس سرد من است

Ба чаҳ тақрйви ма аз ҳолаи ҳисорӣ шудааст ?

به چه تقریب مه از هاله حصاری شده است؟

Гар на шармандаи зи ҳасани маи шабгард ман аст

گر نه شرمنده ز حسن مه شبگرد من است

Ғӯта дар чашмаи шамшер задан осон нест

غوطه در چشمه شمشیر زدن آسان نیست

Ҷой раҳмаст бар он кас ки ҳамовард ман аст

جای رحم است بر آن کس که هماورد من است

Пистаи пуч маҳоласт ки хандон гардад

پسته پوچ محال است که خندان گردد

Синаи чоки гувоҳи дили пари дард ман аст

سینه چاک گواه دل پر درد من است

Солҳо шуд ки бурун рафтаам аз худ соиб

سالها شد که برون رفته ام از خود صائب

Ончӣ мондааст дарин арса ба ҷо , гирд ман аст

آنچه مانده است درین عرصه به جا، گرد من است