Ишқи сармояи таскини дили зор ман аст

عشق سرمایه تسکین دل زار من است

Хонаи пардози ҷаҳони хонаи нигаҳдор ман аст

خانه پرداز جهان خانه نگهدار من است

Дардро тоқати ман кисвати дармони пӯшад

درد را طاقت من کسوت درمان پوشد

Сандали ҷабҳа ман задӣ рухсор ман аст

صندل جبهه من زدی رخسار من است

Нест дар хилвати ман партави миннатро роҳ

نیست در خلوت من پرتو منت را راه

Шамъи кошонаи ман дидаи бедор ман аст

شمع کاشانه من دیده بیدار من است

Киштӣ холем , ором намедонам чист

کشتی خالیم، آرام نمی دانم چیست

Ҳар ки борӣ наниҳад бар дили ман , бор манаст !

هر که باری ننهد بر دل من، بار من است!

Накунад шуълаи бадали ҷомаи зи рангинии мум

نکند شعله بدل جامه ز رنگینی موم

Май абас дар паии рангинии рухсор ман аст

می عبث در پی رنگینی رخسار من است

Сухани талх ба ширинии ҷон май гирам

سخن تلخ به شیرینی جان می گیرم

Ҳар киро ҳаст зари қалб , харидор ман аст

هر که را هست زر قلب، خریدار من است

По ба давлат занад он кас ки занад пой ба ман

پا به دولت زند آن کس که زند پای به من

Сояи боли ҳумои сояи девор ман аст

سایه بال هما سایه دیوار من است

Оташ аз гармии афсонаи ман гӯш гирифт

آتش از گرمی افسانه من گوش گرفت

Гӯш ҳар хоми куҷои лоиқи асрор манаст ?

گوش هر خام کجا لایق اسرار من است؟

Ҳар ки гум кард ғамӣ , дар дил ман ме ёбад

هر که گم کرد غمی، در دل من می یابد

Ваъдаи гоҳи ғами олами дили аФгор ман аст

وعده گاه غم عالم دل افگار من است

Ломакони сайртар аз ҳиммати хешами соиб

لامکان سیرتر از همت خویشم صائب

Хешро гум кунад он кас ки талабкор ман аст

خویش را گم کند آن کس که طلبکار من است