Сайли дармондаи кӯтоҳии девор ман аст

سیل درمانده کوتاهی دیوار من است

Бе саранҷомии ман хонаи нигаҳдор ман аст

بی سرانجامی من خانه نگهدار من است

намекунад кори насими саҳарӣ бо дили ман

می کند کار نسیم سحری با دل من

Хомшӣ гарчи ба зоҳири гиреҳи кор ман аст

خامشی گرچه به ظاهر گره کار من است

Чун нашуд пеши шукри сабз чу тӯтии суханам

چون نشد پیش شکر سبز چو طوطی سخنم

Зин чаҳ ҳосил ки ҷаҳони волаи гуфтор манаст ?

زین چه حاصل که جهان واله گفتار من است؟

Чашмаеро ки Сикандар ба дуо ме талабед

چشمه ای را که سکندر به دعا می طلبید

Шабнами сӯхтаи чеҳраи гулзор ман аст

شبنم سوخته چهره گلزار من است

наме тавонам сари тӯмори шикоят во кард

می توانم سر طومار شکایت وا کرد

Арақи шарми ту меҳри лаби изҳор ман аст

عرق شرم تو مهر لب اظهار من است

Дӯстони оинаи сӯрати аҳволи ҳманд

دوستان آینه صورت احوال همند

Ман хароби туаму чашми ту бемор ман аст

من خراب توام و چشم تو بیمار من است

Манам он оинаи хотир ки раги хоби ҷаҳон

منم آن آینه خاطر که رگ خواب جهان

Ҳамчуи мижгон ба кафи дидаи бедор ман аст

همچو مژگان به کف دیده بیدار من است

Нест ойӣнаи бенаии ман айби намо

نیست آیینه بینایی من عیب نما

Ба чаҳ тақсири фалак дар паии озор манаст ?

به چه تقصیر فلک در پی آزار من است؟

Дар хароботи ман он бодаи пурситами соиб

در خرابات من آن باده پرستم صائب

Ки раги талхӣ май риштаи зуннор ман аст

که رگ تلخی می رشته زنار من است