Монеъи мастии ғифлати дили ҳушёр ман аст

مانع مستی غفلت دل هشیار من است

Подшоҳи шаби ман дидаи бедор ман аст

پادشاه شب من دیده بیدار من است

намесупоранд ба ҳам даст ба дасти атфолам

می سپارند به هم دست به دست اطفالم

Шӯри маҷнӯни хаҷал аз гармии бозор ман аст

شور مجنون خجل از گرمی بازار من است

Ҳар ки афтодаи зи худ пеши з ваҳшат задагон

هر که افتاده ز خود پیش ز وحشت زدگان

Дар биёбони талаби қофилаи солор ман аст

در بیابان طلب قافله سالار من است

Хасмро мекунам аз роҳи таназзули мағлуб

خصم را می کنم از راه تنزل مغلوب

Сайли хунини ҷигар аз пастии девор ман аст

سیل خونین جگر از پستی دیوار من است

Лаби хамёзаи ман бози з гуфтор шавад

لب خمیازه من باز ز گفتار شود

Меҳри хомӯшии ман соғари саршор ман аст

مهر خاموشی من ساغر سرشار من است

Чун фалохани з гаронӣаст марои даври нишот

چون فلاخن ز گرانی است مرا دور نشاط

Ҳар ки борӣ наниҳад бар дили ман бор манаст !

هر که باری ننهد بر دل من بار من است!

Хатар аз лағзиш по нест маро дар мастӣ

خطر از لغزش پا نیست مرا در مستی

Торами ток ба сад дасти нигаҳдор ман аст

طارم تاک به صد دست نگهدار من است

Камари хизмати бут бастаам аз риштаи ҷон

کمر خدمت بت بسته ام از رشته جان

Сад гиреҳ дар дили тасбеҳи зи зуннор ман аст

صد گره در دل تسبیح ز زنار من است

намекунад домани саҳрои қиёмати танагӣ

می کند دامن صحرای قیامت تنگی

Ба сиришкӣ ки гиреҳ дар дили аФгор ман аст

به سرشکی که گره در دل افگار من است

Ҷӯй хӯн мекунад аз нохуни алмоси равон

جوی خون می کند از ناخن الماس روان

Гиреҳӣ чанд ки аз зулфи ту дар кор ман аст

گرهی چند که از زلف تو در کار من است

Қуфл , мифтоҳ дар баста нагардад ҳаргиз

قفل، مفتاح در بسته نگردد هرگز

Лаби хомӯши ту меҳри лаби изҳор ман аст

لب خاموش تو مهر لب اظهار من است

Гарчи озор ба мӯрӣ напасандам соиб

گرچه آزار به موری نپسندم صائب

Ҳар киро менагарм дар паии озор ман аст

هر که را می نگرم در پی آزار من است