Шӯри дарёии сухан аз дили пари ҷӯш ман аст

شور دریای سخن از دل پر جوش من است

Қуфли ганҷинаи маънии лаби хомӯш ман аст

قفل گنجینه معنی لب خاموش من است

Маънии бикр ки дар парда ғайбаст ниҳон

معنی بکر که در پرده غیب است نهان

Бе такаллуфи ҳамаи шаби танг дар оғӯш ман аст

بی تکلف همه شب تنگ در آغوش من است

Ҳар хаёлӣ ки ба он аҳли сухан фахр кунанд

هر خیالی که به آن اهل سخن فخر کنند

Дар шабистони сухан , хоби фаромӯш ман аст

در شبستان سخن، خواب فراموش من است

Чарх дӯдӣаст ки аз хирмани ман хостаҳ аст

چرخ دودی است که از خرمن من خاسته است

Хок гардӣаст ки афшондаи попуш ман аст

خاک گردی است که افشانده پاپوش من است

Осмони ҳалқаи фитрок буд сайди маро

آسمان حلقه فتراک بود صید مرا

Ломакони манзили саҳли сафари ҳуш ман аст

لامکان منزل سهل سفر هوش من است

Чархи нилӣ ки ба равшан гуҳарӣ машҳураст

چرخ نیلی که به روشن گهری مشهورست

Чун ба маънинигарӣ , нили биногваш ман аст

چون به معنی نگری، نیل بناگوش من است

Коса дар хӯни ҷигар май занам ва май нӯшам

کاسه در خون جگر می زنم و می نوشم

Хӯни Мансури мизоҷон май кам ҷӯш ман аст

خون منصور مزاجان می کم جوش من است

Чеҳра парда нишинон фалак , маҳтобӣ аст

چهره پرده نشینان فلک، مهتابی است

Зон чароғӣ ки ниҳон дар таҳи сарпӯш ман аст

زان چراغی که نهان در ته سرپوش من است

Суфиёнро сухани ман ба самоъ оварда аст

صوفیان را سخن من به سماع آورده است

Хами майхонаи ваҳдати дили пари ҷӯш ман аст

خم میخانه وحدت دل پر جوش من است

Хишт аз мастии ман чун хам май ме ҷӯшад

خشت از مستی من چون خم می می جوشد

Дару девори дарин майкадаи биҳуш ман аст

در و دیوار درین میکده بیهوش من است

Дар харобот ризо нашав ва намо ёфта ам

در خرابات رضا نشو و نما یافته ام

Дарди майхонаи қисмат май срҷўш ман аст

درد میخانه قسمت می سرجوش من است

Аз қабои хирқа , зи дастори калла сохта ам

از قبا خرقه، ز دستار کله ساخته ام

Нофаи хунини ҷигар аз фақри қбопўш ман аст

نافه خونین جگر از فقر قباپوش من است

Зоҳидӣ нест ба айёрии ман дар олам

زاهدی نیست به عیاری من در عالم

Ин радо , парда гилӣмӣаст ки бар дӯш ман аст

این ردا، پرده گلیمی است که بر دوش من است

Ҳалқаи бандагии ишқ буд дар гӯшам

حلقه بندگی عشق بود در گوشم

Чашми бади даври азин ҳалқа ки дар гӯш ман аст

چشم بد دور ازین حلقه که در گوش من است

Бе ҳам овоз , нафаси серума гуфтор шавад

بی هم آواز، نفس سرمه گفتار شود

Варна шӯри ду ҷаҳон дар лаби хомӯш ман аст

ورنه شور دو جهان در لب خاموش من است

Нарасад чун сухани ман ба ду олами соиб ?

نرسد چون سخن من به دو عالم صائب؟

Ишқро дасти навозиш ба сари дӯш ман аст

عشق را دست نوازش به سر دوش من است