Дахлу таҳсини баҷои боиси эҳёӣ ман аст

دخل و تحسین بجا باعث احیای من است

Ҳар киро дард сухан ҳаст масеҳоӣ ман аст

هر که را درد سخن هست مسیحای من است

Гарчи сад пояи зи нақши қадами афтодаи маро

گرچه صد پایه ز نقش قدم افتاده مرا

Каҳкашони ҷодаи ҳиммати волоӣ ман аст

کهکشان جاده همت والای من است

Ба тамошои гулу лола ба бустон нарӯм

به تماشای گل و لاله به بستان نروم

Гули рухсори сухани лолаи ҳмроӣ ман аст

گل رخسار سخن لاله حمرای من است

Ғайри занҷир ки сар дар қадам ман дорад

غیر زنجیر که سر در قدم من دارد

Дар биёбон талаб кист ки ҳампой манаст ?

در بیابان طلب کیست که همپای من است؟

Такя бар болаш дебо накунам чун сӯрат

تکیه بر بالش دیبا نکنم چون صورت

Хоби сангин чу шавад болаши хороӣ ман аст

خواب سنگین چو شود بالش خارای من است

Ҳар куҷо ҳалқа занад ҳолаи саргардонӣ

هر کجا حلقه زند هاله سرگردانی

Маркази доирааш обилаи пой ман аст

مرکز دایره اش آبله پای من است

Чун сухан аз нафасам сабз нагардад соиб ?

چون سخن از نفسم سبز نگردد صائب؟

Тӯтии ҳинди сухан , калаки шкрхоӣ ман аст

طوطی هند سخن، کلک شکرخای من است