Дар каф ҳар ки буд соғар май , хотам азуаст

در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوست

Ҳар ки дар олам обаст ҳама олам азуаст

هر که در عالم آب است همه عالم ازوست

Ҳар ки пӯшеди назар , гавҳар бенаӣ ёфт

هر که پوشید نظر، گوهر بینایی یافت

Ҳар ки пардохт дил аз васвасаи ҷом ҷам азуаст

هر که پرداخت دل از وسوسه جام جم ازوست

Ҳаваси тахти сулаймони гиреҳӣ бар бодаст

هوس تخت سلیمان گرهی بر بادست

Ҳар ки дар ҳалқаи инсоф буд хотам азуаст

هر که در حلقه انصاف بود خاتم ازوست

Дами ҷони бахши ҳамин қисмати рӯҳ аллоҳ нест

دم جان بخش همین قسمت روح الله نیست

Ҳар ки лаб аз сухани биҳдаҳи бандад дам азуаст

هر که لب از سخن بیهده بندد دم ازوست

Ба ман кори фурӯи бастаи куҷои пардозад ?

به من کار فرو بسته کجا پردازد؟

Он ки пешонии гул дар гиреҳ шабнам азуаст

آن که پیشانی گل در گره شبنم ازوست

Дами ҳиммати зи лаби хомаши паймонаи талаб

دم همت ز لب خامش پیمانه طلب

Ки дарин аҳди гулистони карамро нам азуаст

که درین عهد گلستان کرم را نم ازوست

Ба ҷуз аз хома соиб натавон дод нишон

به جز از خامه صائب نتوان داد نشان

Раги абрӣ ки ҳама рӯй замин хуррам азуаст

رگ ابری که همه روی زمین خرم ازوست