Банду зиндони гиромии гуҳарон аз ҷоҳ аст

بند و زندان گرامی گهران از جاه است

Юсуфи мо ба азизӣ чу расад дар чоҳ аст

یوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است

Расатон аз сухан хеш нигараданд ба теғ

راستان از سخن خویش نگردند به تیغ

Шамъ то кушта шудан бо ҳамаи кас ҳамроҳ аст

شمع تا کشته شدن با همه کس همراه است

Ҳар қадари ҷома ӯ бар қад сарваст дароз

هر قدر جامه او بر قد سروست دراز

Ҷомаи сарви сеӣ бар қад ӯ кӯтоҳ аст

جامه سرو سهی بر قد او کوتاه است

Ба чаҳ умед касе аз ватан ояд берун ?

به چه امید کسی از وطن آید بیرون؟

Манзили аввали Юсуф чу дарин раҳ чоҳ аст

منزل اول یوسف چو درین ره چاه است

Холи шбрнг бар он гӯшаи абрӯи соиб

خال شبرنگ بر آن گوشه ابرو صائب

Орифонро ба назари нуқтаи бисми аллоҳ аст

عارفان را به نظر نقطه بسم الله است