Ҳар қадами суст кӣ аз водии мо огоҳаст ?

هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟

Дами шамшери фанои ҷодаи ин роҳ аст

دم شمشیر فنا جاده این راه است

Лаб беоҳ ба мотмкдаҳ гардун нест

لب بی آه به ماتمکده گردون نیست

Ин на хатаст ба даври лаби соғар , оҳ аст

این نه خط است به دور لب ساغر، آه است

Гарчи зоҳир ба сари зулф наме пардозад

گرچه ظاهر به سر زلف نمی پردازد

Аз парешонеи ман мӯӣ ба мӯӣ огоҳ аст

از پریشانی من موی به موی آگاه است

Дар раҳи ишқ касеро хабар аз манзил нест

در ره عشق کسی را خبر از منزل نیست

Хизри ин бодия чун реги равон гумроҳ аст

خضر این بادیه چون ریگ روان گمراه است

Хаст чарх ки сад ҷома атлас дорад

خست چرخ که صد جامه اطلس دارد

То ба ҳаддӣаст ки пероҳани Юсуф чоҳ аст

تا به حدی است که پیراهن یوسف چاه است

Соиби имрӯзи туе зи аҳли сухани қадршинос

صائب امروز تویی ز اهل سخن قدرشناس

Ки ба ғайр аз ту зи миқдори сухан огоҳаст ?

که به غیر از تو ز مقدار سخن آگاه است؟

Соиб аз қофилаи ишқи мадад май талабад

صائب از قافله عشق مدد می طلبد

Юсуфи табъ ки умрӣаст асир чоҳ аст

یوسف طبع که عمری است اسیر چاه است