Доғ расвоӣ худододаст Мансури маро

داغ رسوایی خدادادست منصور مرا

Ҳаст тмғои таҷаллии лолаи таври маро

هست تمغای تجلی لاله طور مرا

Дар талош хоксорӣ дорам оташи зери по

در تلاش خاکساری دارم آتش زیر پا

Гар сулаймони ҷо ба даст худ диҳад мӯри маро

گر سلیمان جا به دست خود دهد مور مرا

Ҳади шаръӣ , маст беҳадро наме орад ба ҳуш

حد شرعی، مست بی حد را نمی آرد به هوش

Нест парвоеи зи чӯби дори Мансури маро

نیست پروایی ز چوب دار منصور مرا

Дар намакдон аз намакзорӣ чаҳ гунҷад , зоҳираст

در نمکدان از نمکزاری چه گنجد، ظاهرست

Барнатобад тангнои осмони шӯри маро

برنتابد تنگنای آسمان شور مرا

Партав миннат кунад дилҳои равшанро сиёҳ

پرتو منت کند دلهای روشن را سیاه

намекашад дасти ҳимояти шамъи мағрури маро

می کشد دست حمایت شمع مغرور مرا

Токи натавонад ба чандини даст дар занҷир дошт

تاک نتواند به چندین دست در زنجیر داشت

Бодаи шӯхи ману саҳбои пари зӯри маро

باده شوخ من و صهبای پر زور مرا

Боғбони сангдилро дидан ман ме газад

باغبان سنگدل را دیدن من می گزد

Гарчи ризқ аз накҳати глҳости занбӯри маро

گرچه رزق از نکهت گلهاست زنبور مرا

Кӯшиши зоҳири ҳиҷоби каъбаи мақсӯд буд

کوشش ظاهر حجاب کعبه مقصود بود

Рафтани дили сохт кӯтаҳи манзили даври маро

رفتن دل ساخت کوته منزل دور مرا

Барнаёварад аз гдочшмии тамаъро малики чин

برنیاورد از گداچشمی طمع را ملک چین

Косаи дарюза аз чинӣаст фағфури маро

کاسه دریوزه از چینی است فغفور مرا

Нури ман чун барқи соиби пардаи сӯз афтода аст

نور من چون برق صائب پرده سوز افتاده است

Абр чун пинҳон тавонад сохтани нури маро ?

ابر چون پنهان تواند ساختن نور مرا؟