Ки ба себи зқнши чашми ҳавас дӯхтааст ?

که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟

Ки Суҳайл ( аз ) арақ шарм барафрӯхта аст

که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است

Чун зи оташкадаи дил ба саломат гузарад ?

چون ز آتشکده دل به سلامت گذرد؟

Он ки аз партави маҳтоби Рахш сӯхта аст

آن که از پرتو مهتاب رخش سوخته است

Мо чу тоўси зи боли впри худ дар домем

ما چو طاوس ز بال وپر خود در دامیم

Доми зулфи ту чаҳ сад чашм ба мо дӯхтааст ?

دام زلف تو چه صد چشم به ما دوخته است؟

Тартиб кард марои ишқ ва ба ҷое нарасед

ترتیب کرد مرا عشق و به جایی نرسید

Абри Нитсаон чаҳ кунад , донаи мо сӯхта аст

ابر نیسان چه کند، دانه ما سوخته است

Хандаи субҳ ба фонӯс таҷаллӣ дорад

خنده صبح به فانوس تجلی دارد

То зи шамъи рахт ойӣна барафрӯхта аст

تا ز شمع رخت آیینه برافروخته است

Дар забоноварӣ хонаи мо ҳарфӣ нест

در زبان آوری خانه ما حرفی نیست

На чу тӯтии сухан аз оина омӯхта аст

نه چو طوطی سخن از آینه آموخته است

Бӯсае гар нарабӯдааст зи ёқӯти лабаш

بوسه ای گر نربوده است ز یاقوت لبش

Даҳани лола чаро то ба ҷигар сӯхтааст ?

دهن لاله چرا تا به جگر سوخته است؟

Оташ аз хонаи ҳамсоя ба ҳамсоя фитад

آتش از خانه همسایه به همسایه فتد

Соиб аз паҳлавии дили дарду ғам андӯхта аст

صائب از پهلوی دل درد و غم اندوخته است