Он ки дар ҷоми Хизри оби бақо рехта аст

آن که در جام خضر آب بقا ریخته است

Ба лаби ташнаи мо заҳри фано рехта аст

به لب تشنه ما زهر فنا ریخته است

Мо на имрӯз кабобем , ки меъмори азал

ما نه امروز کبابیم، که معمار ازل

Ранги афлоки зи хокистари мо рехта аст

رنگ افلاک ز خاکستر ما ریخته است

Тифлӣу сангу гуҳар дар ?назарет яксон аст

طفلی و سنگ و گهر در نظرت یکسان است

Ту чаҳ доне ки дарин хоки чҳо рехтааст !

تو چه دانی که درین خاک چها ریخته است!

Нест парвоз ба боли дгарони шеваи ман

نیست پرواز به بال دگران شیوه من

Варна дар сояи ман боли ҳумо рехта аст

ورنه در سایه من بال هما ریخته است

Хокро даст ба афсурдани ин оташ нест

خاک را دست به افسردن این آتش نیست

Хӯни ушшоқ аёнаст куҷо рехта аст

خون عشاق عیان است کجا ریخته است

Мо на онем ки бар барг билразем чу бед

ما نه آنیم که بر برگ بلرزیم چو بید

Борҳои домани гул аз кафи мо рехта аст

بارها دامن گل از کف ما ریخته است

Соиб аз чашмаи ойӣна куҷо гирад об ?

صائب از چشمه آیینه کجا گیرد آب؟

Он ки дар шӯраи замини оби бақо рехта аст

آن که در شوره زمین آب بقا ریخته است