Аз шукри хандаи ?ути оташ ба ҷаҳон афтода аст

از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است

Ин чаҳ шӯраст ки дар олами ҷон афтодааст ?

این چه شورست که در عالم جان افتاده است؟

Нест дар ҷозибаи ишқи марои кӯтоҳӣ

نیست در جاذبه عشق مرا کوتاهی

Пилаи нози ту бисёр гарон афтода аст

پله ناز تو بسیار گران افتاده است

Гарчи аз ноз муқӣмаст ба як ҷои доим

گرچه از ناز مقیم است به یک جا دایم

Ҳамаи ҷои сояи он сарви равон афтода аст

همه جا سایه آن سرو روان افتاده است

Нест мумкин ки чакидан наравад аз ёдаш

نیست ممکن که چکیدن نرود از یادش

Арақ аз бас ки ба рӯяти нигарон афтода аст

عرق از بس که به رویت نگران افتاده است

Файзи хуршеди ҷҳонтоби зи баси ом шуда аст

فیض خورشید جهانتاب ز بس عام شده است

Зарра аз ҳастӣ ноқис ба гумон афтода аст

ذره از هستی ناقص به گمان افتاده است

Тоқи абрӯии ту дар ҳалқаи оҳӯи чашмон

طاق ابروی تو در حلقه آهو چشمان

Суст аҳдаст вале сахти камон афтода аст

سست عهدست ولی سخت کمان افتاده است

Дрнёид ба бағали хирманаш аз бисёре

درنیاید به بغل خرمنش از بسیاری

Гарчи шукри лаби ман мӯри миён афтода аст

گرچه شکر لب من مور میان افتاده است

Бо лаби ташнаи зи кавсар ба тағофул гузарад

با لب تشنه ز کوثر به تغافل گذرد

Ҳар киро оташ рӯй ту ба ҷон афтода аст

هر که را آتش روی تو به جان افتاده است

Ғунчаи манишин , гиреҳи хотир айём машав

غنچه منشین، گره خاطر ایام مشو

Ду се рӯзӣ ки ҳаво бол фишон афтода аст

دو سه روزی که هوا بال فشان افتاده است

Ғифлат перем аз аҳди ҷавонӣ пеш аст

غفلت پیریم از عهد جوانی پیش است

Хоби айёми баҳорам ба хазон афтода аст

خواب ایام بهارم به خزان افتاده است

Аз лабаши ҷои сухани ақди гуҳар май резад

از لبش جای سخن عقد گهر می ریزد

Ҳар ки соиб чу садафи поки даҳон афтода аст

هر که صائب چو صدف پاک دهان افتاده است