Дили ман тираи з бисёре гуфтор шуда аст

دل من تیره ز بسیاری گفتار شده است

Зини парешони нафаси ойӣнаи ман тор шуда аст

زین پریشان نفس آیینه من تار شده است

Чун сияҳ рӯй набошам , ки зи бимғзӣ ҳо

چون سیه روی نباشم، که ز بیمغزی ها

Мади умрам чу қалами сарф ба гуфтор шуда аст

مد عمرم چو قلم صرف به گفتار شده است

Ҳамчуи раҳзан ба дилаш дидан манзил бораст

همچو رهزن به دلش دیدن منزل بارست

Ҳар киро дарди талаби қофилаи солор шуда аст

هر که را درد طلب قافله سالار شده است

Ҳаст огоҳи зи маҳрӯмии ман аз дидор

هست آگاه ز محرومی من از دیدار

Тифли шухӣ ки туҳидасти зи гулзор шуда аст

طفل شوخی که تهیدست ز گلزار شده است

Май гудозад чу маи чордаҳ аз дидаи шӯр

می گدازد چو مه چارده از دیده شور

Соғар ҳар ки дарин майкадаи саршор шуда аст

ساغر هر که درین میکده سرشار شده است

Нест аз дӯзахами андеша ки аз шарми гуноҳ

نیست از دوزخم اندیشه که از شرم گناه

Ҳар сари мӯ ба танами абри гуҳарбор шуда аст

هر سر مو به تنم ابر گهربار شده است

Чун сапандаст сувидо ба дилам бе ором

چون سپندست سویدا به دلم بی آرام

Хол то гӯша нишин даҳани ёр шуда аст

خال تا گوشه نشین دهن یار شده است

Тан ба таслиму ризои даҳ ки азин хуши нафасон

تن به تسلیم و رضا ده که ازین خوش نفسان

Хор дар перҳани ман гул бехор шуда аст

خار در پیرهن من گل بی خار شده است

Соиб аз санги маломати гила Эй нест маро

صائب از سنگ ملامت گله ای نیست مرا

Кебеки ман масти азин домани кҳсор шуда аст

کبک من مست ازین دامن کهسار شده است