Аз раги абр , ҳавои синаи шаҳбоз шуда аст

از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده است

Бодаи пеши ор ки қонӯни тараби соз шуда аст

باده پیش آر که قانون طرب ساز شده است

Нест хорӣ куҳан бошад мижаи гулгунаш

نیست خاری کهن باشد مژه گلگونش

Магар аз ҷӯши баҳорони раги гули боз шудааст !

مگر از جوش بهاران رگ گل باز شده است!

Ман чаҳ мурғам , ки тзрўони биҳиштии рӯ ро

من چه مرغم، که تذروان بهشتی رو را

Холи он лаб , гиреҳи риштаи парвоз шуда аст

خال آن لب، گره رشته پرواز شده است

Бҳлаҳ то даст ба он мӯии миён афканда аст

بهله تا دست به آن موی میان افکنده است

Мижа бар дидаи ман чнгли шаҳбоз шуда аст

مژه بر دیده من چنگل شهباز شده است

Дил чаро аз хати мишкӣни ту дар ҳам бошад ?

دل چرا از خط مشکین تو در هم باشد؟

Ки з ҳар ҳалқа , дар боғ навай боз шуда аст

که ز هر حلقه، در باغ نوی باز شده است

Рӯй гарми ту маро бар сар ҳарф оварда аст

روی گرم تو مرا بر سر حرف آورده است

Тӯтӣ аз партави ойӣнаи схнсоз шуда аст

طوطی از پرتو آیینه سخنساز شده است

Соиб аз файзи дуои шабу авроди саҳар

صائب از فیض دعای شب و اوراد سحر

Дар тавфиқ ба рӯй дили ман боз шуда аст

در توفیق به روی دل من باز شده است